Mdr 2,23-3,9

 Bo dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka -uczynił go obrazem swej własnej wieczności Mdr 2,23

Perspektywa zmartwychwstania rozpoznaje życie tam, gdzie po ludzku zdaje się być śmierć. I nie chodzi o wypieranie rzeczywistości, ale o doświadczenie prawdziwej Ewangelii - Jezus wciąż żyje i ma moc ożywić umarłe przestrzenie. Czasem doświadczamy tego nawet tu na ziemi: nie wiedząc jak Bóg wskrzesza to, co już nie istniało - zatracone marzenia, brak wiary czy sił… Powracają, podnosząc człowieka do nowego życia. W ujęciu Grobu Pańskiego koniec zawsze jest początkiem. Nawet moment przejścia do nieba, jest zaśnięciem na ziemi, a zbudzeniem się w życiu wiecznym - wraz z oczekiwaniem powrotu Jezusa, by wskrzesił ciało. Dlatego codzienność chrześcijan jest pełna nadziei. To niekończąca się historia, tak długo, aż objawi się zwycięstwo i pełnia, którą Bóg zamierzył dla człowieka od momentu stworzenia. Warto więc zaufać Bogu do końca i stać się świadkiem Jego wierności w wypełnieniu obietnicy wieczności.