1 Mch 4,36-37.52-59

„Chodźmy oczyścić świątynię i na nowo poświęcić” (1 Mch 4,36)

W Jerozolimie, w 164 roku przed Chr. zapanowała wielka radość. Zbezczeszczona przez Antiocha IV Epifanesa świątynia nabrała nowego blasku. Odbudowany, a następnie poświęcony ołtarz całopalenia był symbolem powrotu do dawnych lat. Na nowo zaczęto składać ofiary i sprawować kult. Bóg ponownie zajął centralne miejsce w życiu Izraela. Wydarzenia te upamiętnia celebrowane do dziś przez Żydów święto Chanuki.

Czytając ten tekst z perspektywy Nowego Testamentu warto pamiętać, że świątynia jest obrazem kilku rzeczywistości. Po pierwsze jest nią zmartwychwstałe ciało Jezusa, o czym pisze Ewangelista Jan przywołując scenę wyrzucenia kupców. Ale, jak pisze Paweł, świątynią jest także Kościół i życie każdego wierzącego.

Opis oczyszczenia świątyni i jej nowe poświęcenie przypomina nam sprawy podstawowe. Zmartwychwstały Pan ma zajmować centralne miejsce w naszym życiu wiary. Gdy wiara w Niego w nas gaśnie, a centrum życia duchowego przesuwa się w inne rejony, warto zająć się odbudową. Udział we wspólnocie, które celebruje zmartwychwstanie z pewnością może w tym pomóc.