Rz 9,1-5

"Wolałbym bowiem sam być pod klątwą, odłączonym od Chrystusa dla zbawienia braci moich, którzy według ciała są moimi rodakami" Rz 9,3

Paweł kocha swój naród. Jako gorliwy Żyd, potomek Abrahama, jest mocno wrośnięty w jego historię. Zdobył wykształcenie w szkole rabina Gamaliela, a potem przyłączył się do stronnictwa faryzeuszów, które porzucił po spotkaniu ze Zmartwychwstałym. Izrael nie jest dla niego obcą rzeczywistością. Pisząc do Rzymian spogląda na swój lud i jego rolę w Bożym planie z nowej, oświeconej światłem Boga perspektywy. Wierzy głęboko, że podobnie jak on sam, tak również Izrael rozpozna prawdę Ewangelii. Ona jest "mocą Boga, najpierw dla Żyda, potem dla Greka". Paweł jest gotów znosić największe trudności, aby doprowadzić swych rodaków do wiary w Chrystusa. Wie, że Bóg nie odrzucił Izraela. Dla Apostoła jest on wciąż jest dziedzicem obietnic i spadkobiercą przymierzy. Dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne.

Dzisiejsze słowo jest dobrym punktem wyjścia do rachunku sumienia. Najpierw z naszego spojrzenia na własną, naznaczoną złymi wyborami, przeszłość. Następnie, z wierności słowu obietnicy, którą otrzymaliśmy na chrzcie i gotowości do znoszenia trudów dla dobra innych. W końcu, z wszelkich postaw niechęci, a nawet wrogości wobec wyznawców  judaizmu. Zbyt często zapominamy o Ewangelii i nie pozwalamy, by kształtowała nasze spojrzenie.