Rdz 49, 1a. 2. 8-10

Judo, ciebie sławić będą bracia twoi (Rdz 49, 8)

To było niezwykłe błogosławieństwo. Nie tylko dlatego, że uczynione w perspektywie zbliżającej się śmierci, kiedy każde słowo może być ostatnim, ma więc swoją moc i ciężar dla tych, którzy je przyjmują. To było błogosławieństwo prorockie i skuteczne. Z pokolenia Judy, jak czytamy w dzisiejszej Ewangelii, wywodzi się przecież Jezus.

Błogosławić, czyli życzyć szczęścia, sławić kogoś, a więc mówić o nim dobrze. Błogosławić, czyli wypraszać u Boga łaski dla osoby błogosławionej. Być błogosławionym, czyli nieść na sobie Bożą łaskę i przekazywać ją innym. Ech, gdybyśmy znali ciężar wypowiadanych przez nas słów! Mogą być one kamieniami, które ranią i zabijają. Ale mogą być kamieniami, z których wznoszą się mury bezpiecznego schronienia miłości.

To dlatego dewaluacja słów powinna nas niepokoić. Rzucamy nimi w przestrzeń jakby były piórkami, a nie kamieniami, nie myśląc o ich konsekwencjach, o tym, czy będą zabijały, czy budowały dobro w człowieku, który został nimi trafiony. Czy w ogóle bierzemy pod uwagę fakt, że każde rzucone w stronę drugiego słowo może być ostatnim, jakie od nas usłyszy?

Błogosławmy ludziom. Nieśmy słowa, które dają nadzieję, a nie zabijają.

Mt 1,1-17

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.

Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Esroma; Esrom ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida.

Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.

Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Tak więc od Abrahama do Dawida jest w sumie czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama… Mt 1,1

Rodowód Jezusa to fragment Pisma Świętego, w którym wyzwaniem jest seria obcobrzmiących i niewiele mówiących nam imion. Możemy zadawać sobie pytanie, po co rozważać słowo, które wydaje się tylko dość dobrze sporządzoną listą przodków?

Św. Mateusz zaczyna swoją Ewangelię od rodowodu Jezusa, żeby uzmysłowić nam Boży zamysł działania w dziejach świata. Przyjście Jezusa jest przygotowane w dziejącej się historii zbawienia, a każda z wymienionych osób, niezależnie od kondycji moralnej czy pochodzenia, staje się ważną częścią Bożego planu. Jezus nie ma idealnych przodków, a dziś również chce mieć w nas swoich siostry i braci, choć wie, że daleko nam do doskonałości.

Mógł zostać ważnym kurialistą, jako osobisty sekretarz biskupa. Mógł także po studiach otoczyć się książkami jako bibliotekarz seminarium diecezjalnego. Tak, ks. Józef Manyanet y Vives mógł to wszystko zrobić, ale zdecydował się całe swoje życie związać z Nazaretem. Czyżby wyruszył w tym celu z pielgrzymką do Ziemi Świętej? Bynajmniej. Wystarczyło mu wyjrzenie poza twierdzę swojej społecznej pozycji i dostrzeżenie warunków życia zwyczajnych hiszpańskich rodzin w połowie XIX wieku. "Powróćmy do prostoty Nazaretu, gdzie wszystko się zaczęło. [Niech] Jezus, Maryja i Józef staną się naszymi nauczycielami. Tam poznamy sekret odnowy rodziny, Kościoła i społeczeństwa". W teorii plan był świetny, a w praktyce? W praktyce ks. Józef Manyanet y Vives zaczął zakładać szkoły, kolegia i ośrodki szkolenia zawodowego, by formować członków hiszpańskich rodzin w owym nazaretańskim duchu. Swoim apostolstwem objął niemal całą Hiszpanię, a jej znakiem po dziś dzień jest świątynia Świętej Rodziny (Sagrada Familia) w Barcelonie. Kościół-symbol. Nie tylko talentu Antonio Gaudiego, ale też pragnienia dzisiejszego świętego: "Niech cała ludzkość stanie się jedną rodziną, a każda rodzina - świętą rodziną".

Zobacz cykl audycji Radia eM:

• NA POCZĄTKU BYŁO SŁOWO  
• ŚWIĘCI Z NIEBA ŚCIĄGNIĘCI