Nowy Numer 29/2018 Archiwum

Moc modlitwy różańcowej

Giovanni Battista Tiepolo „Ustanowienie Różańca”, fresk, 1737–1739, kościół Santa Maria del Rosario, Wenecja

To największe na świecie malowidło przedstawiające ustanowienie modlitwy różańcowej. Ma aż 12 metrów długości i 4,5 metra szerokości. Giovanni Battista Tiepolo namalował je na sklepieniu weneckiego kościoła Matki Bożej Różańcowej.

Fresk składa się z dwóch części. Górna pokazuje niebo, a dolna ziemię. W górnej części obserwujemy chwilę, w której Maryja daje całej ludzkości różaniec. Matkę Bożą widzimy na wielkim ciemnoniebieskim obłoku niesionym przez anioły. Jest ubrana w purpurową szatę i błękitny płaszcz. Według tradycji, Najświętsza Maryja Panna objawiła się świętemu Dominikowi, dała mu różaniec i nakazała rozpropagowanie go na całym świecie. Dominika widzimy w dolnej części malowidła, pokazującej zbawcze skutki modlitwy różańcowej.

Dominik wyciąga rękę z różańcem w kierunku czołgających się po schodach ludzi. Ręce ze wszystkich stron sięgają po zbawczą modlitwę. Święty ubrany jest w biały, dominikański habit. Nad głową Dominika krąży przysłany przez Matkę Bożą aniołek, niosący w rękach kolejne różańce. Schody są tutaj symbolem drogi życiowej, którą pokonuje każdy człowiek. Na schodach znajdują się ludzie ubodzy, ale także bogacze. Są żołnierze, duchowni, matki z dziećmi, żebracy. Każdy wierny może tu znaleźć kogoś, z kim mógłby się identyfikować. Każdemu jednakowo potrzebny jest różaniec.

Z lewej strony w dolnej części fresku o jego ramę opiera się biały pies. To symbol zakonu dominikanów, założonego przez św. Dominika. Symbol ten wziął się stąd, że łacińskie słowo dominicanes (dominikanie) pisane osobno: „Domini canes” oznacza „psy Pana”.

« 1 »
oceń artykuł

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji