Nowy Numer 29/2018 Archiwum

Dlaczego Kościół mówi „nie”?

Po wypowiedzi Benedykta XVI na temat prezerwatywy, zawartej w jego najnowszej książce, pojawiły się opinie, że papież zmienia nauczanie Kościoła w tej dziedzinie. To nieprawda.

Stosowanie prezerwatywy może pojawić się w dwóch kontekstach: jako środek antykoncepcyjny oraz jako środek przeciw zakażeniu AIDS. Nauczanie Kościoła na temat używania prezerwatywy antykoncepcyjnie jest niezmienne. Kościół odczytując istotę aktu seksualnego, zauważa w nim dwa istotne znaczenia: jedność małżonków oraz otwarcie na prokreację. Małżonkowie podejmując współżycie, pogłębiają swoją miłość oraz podejmują działanie, które może doprowadzić do poczęcia. Rytm biologiczny organizmu kobiety sprawia, że nie każdy akt małżeński kończy się poczęciem dziecka.

Małżonkowie mogą współżyć, kierując się okresami biologicznymi, tzn. jeśli pragną poczęcia dziecka, podejmują współżycie w okresach płodnych, natomiast kiedy z różnych powodów planują odsunięcie w czasie powołania do życia kolejnego dziecka, to współżyją w okresach niepłodnych. Zawsze jednak pozostają otwarci na potomstwo. Nauczanie Kościoła przypomina, że moralnie niegodziwe jest ograniczanie poczęcia w sposób sztuczny, czy to przez używanie środków hormonalnych, stosowanie prezerwatywy, czy przez stosunek przerywany, który – choć nie jest działaniem sztucznym – jest zachowaniem nienaturalnym. Nauka Kościoła dotycząca sprzeciwu wobec środków antykoncepcyjnych zawarta została najpełniej w encyklice Pawła VI „Humanae vitae” (1968), ale była już obecna w encyklice Piusa XI „Casti connubii” (1930). Wielokrotnie została potwierdzona przez Jana Pawła II, głównie w adhortacji „Familiaris consortio” (1981). Ostatnia wypowiedź Benedykta XVI nie zmienia tego nauczania ani tym bardziej nie wprowadza rewolucji.

Kondom nie chroni
Prezerwatywa jest wykorzystywana przez niektóre środowiska jako przeciwdziałanie zakażeniu wirusem HIV. We współczesnych społeczeństwach pojawia się wiele form przeciwdziałania zakażeniu chorobą AIDS. Generalnie mówi się o strategiach: A–B–C. A–to abstinence, chodzi o abstynencję seksualną, B–be faithful, tzn. bycie wiernym, C–condom, czyli prezerwatywa. Strategie A i B określa się mianem „pierwszorzędowych zmian zachowań”, C to „drugorzędowa zmiana zachowań”. W wielu społeczeństwach na Zachodzie, a przez Zachód także w Afryce, skoncentrowano się na „drugorzędowej zmianie zachowań”, czyli na promocji prezerwatywy.

« 1 2 3 »
oceń artykuł

Zobacz także

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama