Nowy numer 47/2020 Archiwum

Ryzykanci

Jeszcze wczoraj był to zdewastowany pustostan. Dziś jest elegancki akademik. W Europie katolicka wspólnota Chemin Neuf prowadzi kilkanaście podobnych. Ten w Łodzi jest pierwszy w Polsce.

Studenci, którzy tu mieszkają, o lepszej lokalizacji nawet nie marzyli. – Wszędzie blisko, a kamienica ma swój klimat – mówią. Zanim powstał akademik, były tu laboratoria. Pozostały po nich tabliczki na drzwiach. W nowych warunkach brzmią humorystycznie. I tak kuchnia i jadalnia to dawny „pokój chemii ogólnej i badań organoleptycznych”, zaś sala do nauki to „pomieszczenie przygotowywania i przechowywania próbek”.

Akademicka rodzina
Akademik prowadzą Joanna i Mariusz Zatylni, s. Dagmara Klosse i o. Christoph Blin. I mieszkają w nim razem ze studentami. Mieszkanie rodziny znajduje się jednak w osobnym skrzydle budynku. Asia i Mariusz mają trzy córki. Tosia gra na flecie, Marysia na fortepianie, Zuzia marzy o harfie. Mariusz jest architektem, prowadzi własną firmę. To on zaprojektował wystrój wnętrz akademika. – Praca zawodowa jest ważna, ale najważniejsza jest misja we wspólnocie. W kamienicy jeszcze wiele trzeba wyremontować. Dwa piętra są już gotowe na przyjęcie 30 studentów. Ale potrzeby wciąż są ogromne – mówi.

Mariusz i Joanna nie są „typową” rodziną. Związani ze wspólnotą Chemin Neuf od ponad dziesięciu lat, wybrali życie na walizkach. – Nie budowaliśmy nigdzie swego gniazda na stałe. Ale jesteśmy szczęśliwi ze wspólnotą – mówi Mariusz. Poznali się we Francji, w czasie formacji teologiczno-biblijnej w należącym do wspólnoty opactwie Hautecombe. Potem ich drogi się rozeszły. Mariusz wyjechał do Konga, następnie do Czech. Asia wróciła do Polski. Spotkali się po dwóch latach i pobrali się. Po ślubie byli gotowi ruszyć w świat. Misyjna rodzina – to było ich pragnienie. Tymczasem wspólnota zaproponowała im poprowadzenie nowo powstającego akademika. – Naszą misją stało się miasto – mówią.

Ora et labora
Historia akademików wspólnoty Chemin Neuf rozpoczęła się w Lyonie w latach 80. Cieszą się wielkim powodzeniem wśród studentów. – We Francji wielu studentów chce w nich mieszkać – mówi o. Christophe. Co wyróżnia te akademiki spośród innych? – Proponujemy mieszkanie na rok. Studenci, oprócz sprzyjających warunków do nauki, otrzymują propozycję formacji chrześcijańskiej. Ale ich zaangażowanie w Kościele nie decyduje o przyjęciu. To nie akademik dla pobożnych, ale dla osób otwartych, poszukujących – wyjaśnia s. Dagmara. – Nasi studenci to ryzykanci – śmieje się. W akademiku mieszkają studenci różnych kierunków: medycyny, ASP, Akademii Muzycznej, nauk ścisłych. Mają wspólne kolacje, raz w tygodniu spotkania: jest wtedy czas na konferencję, rozmowy, modlitwę albo po prostu wspólną rekreację.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Krzysztof Błażyca

Fotoreporter, dziennikarz

Z redakcją „Gościa" związany od roku 2006 r. Religioznawca, członek Polskiego Towarzystwa Afrykanistycznego. Autor książek „Tego drzewa nie zetniesz. Historie z czarami w tle" (zbiór reportaży z Tanzanii, Kenii, Zambii, Nigerii i Ugandy) oraz reportażu „Krew Aczoli. Dziesięć lat po zapomnianej wojnie na północy Ugandy", za który otrzymał Grand Prix Mediatravel 2017, Nagrodę im. Stanisława Szwarc Bronikowskiego w kategorii książka podróżnicza roku oraz Nagrodę Polskiego Towarzystwa Afrykanistycznego za najlepszą książkę roku 2017 o tematyce afrykanistycznej w kategorii publikacji popularno-naukowej. Autor wystaw fotograficznych ukazujących życie codzienne w krajach Afryki. Laureat nagrody „Ekologia w obiektywie" za zdjęcie przedstawiające dzieci z nigeryjskiej wioski przy jednej ze studni wybudowanej dzięki akcji „Małego Gościa Niedzielnego". Publikował w „Misyjnych drogach", „Poznaj Świat", „Catholic Mirror" (Kenia), „Magazynie Familia", „Warto", „W drodze", „Almanachu Prowincjonalnym", „Tygodniku Powszechnym". Prowadzi fundację pomagającą w Ugandzie i Kenii (budowa studni głębinowych, wsparcie edukacji). Jego mottem są słowa kard. Charles'a Lavigerie, założyciela Ojców Białych „Pokochajcie Afrykę!".

Kontakt:
krzysztof.blazyca@gosc.pl
Więcej artykułów Krzysztofa Błażycy

 

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także