Nowy numer 18/2021 Archiwum

Wiara zastępcza

Myśl wyrachowana: Bóg życie odmienia, a nie podmienia.

Ciekawych rzeczy naczyta się człowiek w tych internetach. Parę dni temu zaintrygował mnie wpis pobożnej pani, która oświadczyła wielkimi literami: „Zamiast szczepionki przyjmuję codziennie Ciało i Krew Chrystusa”. Poniżej lawina zachwytów i podobnie heroicznych deklaracji wiary.

„A to może pójść na całość i przyjmować też Pana Jezusa zamiast śniadania, obiadu i kolacji? A w chorobie zamiast lekarstw?” – wtrąciłem się uprzejmie.

Jakoś nie spotkała się ta propozycja z życzliwym przyjęciem. Ale właściwie dlaczego? To byłoby przecież konsekwentne. Jeśli Pana Jezusa przyjmujemy ZAMIAST szczepionki, to równie dobrze możemy Go potraktować jako doskonały zamiennik wszystkiego innego. Skoroś, człowieku, taki pobożny, to po co ci w ogóle jedzenie? Komunia wystarczy, prawda? Jeśli masz taką wiarę, to po co chodzisz do szkoły? Idź zamiast tego do Komunii – Jezus to najlepszy nauczyciel! Po co zdobywasz kwalifikacje? Jezus to twój rozwój! Po co zarabiasz pieniądze? Jezus to twój majątek! Po co się leczysz? Jezus jest najlepszym lekarzem!

A jednak gdy mi cieknie kran, wzywam hydraulika, nie Jezusa. To znaczy Jezusa też wzywam, bo chcę, żeby był ze mną zawsze, ale nie oczekuję, że przyjęta przeze mnie Komunia usunie awarię wodociągu.

„Jezus jest najlepszym psychologiem, nie potrzebujesz innego!” – napisała beztrosko jakaś kobieta w odpowiedzi na zwierzenia osoby pogrążonej w depresji.

Jasne, że Jezus jest najlepszym psychologiem, tak jak jest najlepszym stolarzem, budowlańcem, krawcem, ale jednak nie wyręcza nas w tych rzeczach. Duch Święty uzdalnia ludzi, żeby to robili.

Mówimy na przykład o powołaniu lekarskim. A kto powołuje lekarza, jeśli nie Jezus? Przecież mógłby sam wszystkich uzdrowić, a jednak posługuje się ludźmi. Nie chce wszystkiego za nas zrobić. Wręcz przeciwnie: „WY dajcie im jeść” – słyszą apostołowie.

Jezus oczywiście sam zrobiłby wszystko perfekcyjnie, ale nie o to chodzi, żebyśmy wszystko na cacy dostali na tacy, ale żebyśmy sami uczyli się dawać i brać. Nie ma być perfekcyjnie – ma być rozwijająco. Bóg kieruje się zasadą pomocniczości – nie robi wszystkiego sam, lecz daje nam udział w swojej twórczości. W tym jesteśmy do Niego podobni.

Eucharystia to największy skarb, ale on nie został nam dany ZAMIAST czegokolwiek.

Jezus Eucharystyczny jest pokarmem, a pokarm życia nie zastępuje, lecz je podtrzymuje.

Każdy Go potrzebuje – i lekarz, i hydraulik, i psycholog. No i naukowcy głowiący się nad szczepionkami. •

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Franciszek Kucharczak

Dziennikarz działu „Kościół”

Teolog i historyk Kościoła, absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, wieloletni redaktor i grafik „Małego Gościa Niedzielnego” (autor m.in. rubryki „Franek fałszerz” i „Mędrzec dyżurny”), obecnie współpracownik tego miesięcznika. Autor „Tabliczki sumienia” – cotygodniowego felietonu publikowanego w „Gościu Niedzielnym”. Autor książki „Tabliczka sumienia”, współautor książki „Bóg lubi tych, którzy walczą ” i książki-wywiadu z Markiem Jurkiem „Dysydent w państwie POPiS”. Zainteresowania: sztuki plastyczne, turystyka (zwłaszcza rowerowa). Motto: „Jestem tendencyjny – popieram Jezusa”.
Jego obszar specjalizacji to kwestie moralne i teologiczne, komentowanie w optyce chrześcijańskiej spraw wzbudzających kontrowersje, zwłaszcza na obszarze państwo-Kościół, wychowanie dzieci i młodzieży, etyka seksualna. Autor nazywa to teologią stosowaną.

Kontakt:
franciszek.kucharczak@gosc.pl
Więcej artykułów Franciszka Kucharczaka

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także