Nowy numer 48/2020 Archiwum

Cztery pory roku: wiosna

Taizé to miejsce, gdzie różnorodność nie jest problemem, ale szansą.

Ezoteryczny Poznań, na Wildzie mieszka szatan – śpiewał o swoim mieście Krzysztof Grabowski. Gdy malutki Marek Durski biegał ulicami wspomnianej dzielnicy, nie przypuszczał, że jako pierwszy Polak trafi do Taizé i zamieni „ezoteryczny Poznań” na ekumeniczną wspólnotę.

„Bóg. Cisza. Prostota” to rozmowa dwóch pasjonatów. Jeden zanurzony w rzeczywistości wspólnoty od kilkudziesięciu lat, drugi, który w burgundzkiej wiosce „doładowuje baterie” i spędza każdy dłuższy urlop. „Żyjemy w trudnym czasie. Skandale, wiążący się z nimi kryzys zaufania do Kościoła, ogromne napięcia społeczne. To wszystko sprawia, że momentami może nam brakować sił. I właśnie kiedy tak się dzieje, wracam do rzeczy, których nauczyłem się w Taizé. Do ciszy, prostoty, uważności i modlitwy” – opowiada Piotr Żyłka. Jego rozmowę z 70-letnim bratem Markiem czyta się jednym tchem. To opowieść o Taizé od kuchni. O tysiącach wolontariuszy i godzinach spędzonych przed ikonami. O zaufaniu tych, którzy przygotowują „pielgrzymkę zaufania” (młodzi śpiewający w halach „Laudate omnes gentes, laudate Dominum” nie zdają sobie sprawy z tego, jak ogromny sztab ludzi przygotowuje tę imprezę). O uzdrawiającej mocy ciszy i prostoty, których jak ognia boi się współczesny świat.

„Kiedy spotykasz chrześcijan z różnych tradycji i denominacji, dostrzegasz, że prawda o jednym Kościele to bardziej zadanie i pragnienie niż ogłaszanie wyjątkowości i wyłączności. Prawosławni, luteranie, kalwiniści, katolicy – wszyscy jesteśmy jednym Kościołem. Mimo różnic i podziałów możemy się od siebie nawzajem wiele nauczyć. I przede wszystkim razem stawać na modlitwie przed naszym Ojcem. Taizé to właśnie miejsce, gdzie różnorodność nie jest problemem, ale szansą” – opowiada brat Marek, specjalista od „budowania mostów”. Te słowa zapamiętam na długo. Ekumenizm – jak pisał Jan Paweł II – jest przecież „wymianą darów”.

Marcin Jakimowicz

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Marcin Jakimowicz

Dziennikarz działu „Kościół”

Absolwent wydziału prawa na Uniwersytecie Śląskim. Po studiach pracował jako korespondent Katolickiej Agencji Informacyjnej i redaktor Wydawnictwa Księgarnia św. Jacka. Od roku 2004 dziennikarz działu „Kościół” w tygodniku „Gość Niedzielny”. W 1998 roku opublikował książkę „Radykalni” – wywiady z Tomaszem Budzyńskim, Darkiem Malejonkiem, Piotrem Żyżelewiczem i Grzegorzem Wacławem. Wywiady z tymi znanymi muzykami rockowymi, którzy przeżyli nawrócenie i publicznie przyznają się do wiary katolickiej, stały się rychło bestsellerem. Wydał też m.in.: „Dziennik pisany mocą”, „Pełne zanurzenie”, „Antywirus”, „Wyjście awaryjne”, „Pan Bóg? Uwielbiam!”, „Jak poruszyć niebo? 44 konkretne wskazówki”. Jego obszar specjalizacji to religia oraz muzyka. Jest ekspertem w dziedzinie muzycznej sceny chrześcijan.

Czytaj artykuły Marcina Jakimowicza


Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także