Nowy numer 03/2020 Archiwum

Sekret latającego domu

Dom Maryi przenieśli z Ziemi Świętej do Włoch aniołowie. Według innej wersji – zrobili to krzyżowcy. Druga teoria sprawia wrażenie racjonalnej, ale kłóci się z wynikami badań naukowych.

Święty Domek jest nie tylko relikwią, lecz również drogocenną konkretną ikoną – pisał Jan Paweł II do arcybiskupa Loreto Pasquale Macchiego z okazji 700-lecia sanktuarium w Loreto. Dom, w którym urodziła się i wychowała Matka Boska, był przez wieki najważniejszym sanktuarium chrześcijaństwa. Także obecnie odwiedzają go co roku 4 mln pielgrzymów. Rozpoczynający się właśnie jubileusz może przyciągnąć ich jeszcze więcej.

Budowla z Palestyny

Autentyczność domu znajdującego się w Loreto budzi niewiele wątpliwości. Współczesne badania wskazują na to, że zbudowano go 2 tys. lat temu w Galilei, a nie w średniowiecznej Europie. Ma długość 9 m, szerokość 4 m i wysokość 3 m. Składa się z trzech ścian, czwartą zastępowała skała, do której w przeszłości przylegał. Wykonano go z ciosanych kamieni połączonych zaprawą z gipsu zmieszanego z popiołem z węgla drzewnego, typową dla budynków stawianych w Ziemi Świętej ok. 2 tys. lat temu, nigdy natomiast nie stosowaną w Italii. Już w 1857 r. porównano skład chemiczny skały, z której zbudowano dom, ze skałą z groty czczonej w Nazarecie jako miejsce zwiastowania. Okazała się identycznym wapieniem ze śladami żelaza.

Koleje badania miały miejsce w XX w. W latach 60. prof. Nereo Alfieri z Uniwersytetu w Bolonii ustalił, że domek z Loreto stoi częściowo na starożytnej drodze. Kamienie, z których go wykonano, nie występują w regionie Marche. W tej okolicy w średniowieczu powszechnie używano cegieł, brukowano nimi nawet ulice. W domku odkryto też pyłki roślin pochodzących z Palestyny, a także kawałki skorupki jaj strusi. Jaja tych ptaków były wykorzystywane jako rodzaj ozdoby i symbol nowego życia w kościołach Abisynii i świątyniach prawosławnego Wschodu. We wnęce pod oknem znaleziono też krzyże z czerwonego płótna, pozostałe zapewne po templariuszach. W domku znajdowały się ponadto dwie monety z inskrypcją odnoszącą się do Gwidona II de la Roche, księcia Aten w latach 1287–1308.

Dom, który znikł

W 1982 r. Święty Domek badał architekt Nanni Monelli. Ekspert potwierdził, że konstrukcja nie ma fundamentów (co było wiadome co najmniej od lat 20.), a przy tym pasuje idealnie do fundamentów znajdujących się w Nazarecie. Kamienie, z których go zbudowano, są pospolite w Palestynie. Mury wykonano w sposób typowy dla tamtejszego ludu Nabatejczyków. Specjalne dłuta, za pomocą których obrabiali oni kamienie, były nieznane w Italii nie tylko w średniowieczu, ale i w czasach rzymskich. Na ścianach można zobaczyć ok. 50 pochodzących z okresu między II a V wiekiem graffiti, czyli inskrypcji wydrapanych na ścianach. Jedna z nich brzmi: „O, Jezu Chryste, Synu Boży” i jest zapisana po grecku, podobnie jak napis: ­„XAIPE MAPIA”, czyli „Zdrowaś Mario”. W tym samym języku wykonano niemal wszystkie graffiti, przy czym w niektórych pojawiają się hebrajskie litery. Nie ma ani jednego słowa po łacinie lub w którejkolwiek wersji włoskiego.

« 1 2 3 »
oceń artykuł Pobieranie..

Zobacz także

Komentowanie dostępne jest tylko dla .

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Polecane filmy

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy

Sponsorowane

Https://Www.AUTOdoc.PL