Nowy numer 43/2020 Archiwum

Tajemnica pustego grobu

Jest niedzielny poranek.
 Wstające słońce jeszcze nie rozświetliło ciemności. Twarze trzech kobiet widocznych na obrazie rozjaśnia blask bijący od widocznego z prawej strony anioła.


Te trzy kobiety przyszły właśnie do grobu Chrystusa, by namaścić Jego ciało wonnymi olejkami, jak nakazywał zwyczaj. To Jego Matka, Maria Magdalena i Maria Kleofasowa. Właśnie im, a nie apostołom, było dane usłyszeć Dobrą Nowinę. Anioł mówi bowiem właśnie do nich: „Wy się nie bójcie! Gdyż wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak powiedział” (Mt 28,5-6). Mówiąc to, wskazuje na pusty sarkofag.


Wieko grobu jest uchylone, widzimy porzucony zakrwawiony całun. Maria Magdalena i Maria Kleofasowa zaglądają do środka. Inaczej zachowuje się Maryja (w niebieskim płaszczu, namalowana najbliżej anioła). Patrzy na głowę Bożego posłańca i uważnie go słucha. Już kiedyś, w chwili zwiastowania, rozmawiała z aniołem i wie, że nie musi sprawdzać jego słów. Z Jej twarzy jeszcze nie znikł smutek, ale zaczyna pojawiać się na niej nadzieja. 


Reakcje trzech kobiet nad pustym grobem są głównym tematem obrazu. Głębokie zawierzenie słowom anioła, które widzimy w pełnej pokory postawie Maryi, kontrastuje przede wszystkim z pewnym niedowierzaniem widocznej z lewej strony Marii Magdaleny. Wpatruje się ona we wnętrze mogiły, a lewą rękę wyciąga w stronę anioła tak, jakby chciała powiedzieć: „Poczekaj, nic nie mów, ja muszę sama się przekonać”. To zapowiedź jej spotkania ze Zmartwychwstałym, które nastąpiło wkrótce potem. Z kolei podniesione w górę ręce Marii Kleofasowej oznaczają ogromne zaskoczenie.


W tle, z lewej strony, widzimy świętych Piotra i Jana. Wiemy, że kobiety zawiadomiły ich o tym, co się stało. Wówczas natychmiast pobiegli do grobu. Artysta namalował więc w tle następną scenę, która w rzeczywistości miała miejsce nieco później.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Leszek Śliwa

Zastępca sekretarza redakcji „Gościa Niedzielnego”

Prowadzi stałą rubrykę, w której analizuje malarstwo religijne. Ukończył historię oraz kulturoznawstwo (specjalizacja filmoznawcza) na Uniwersytecie Śląskim. Przez rok uczył historii w liceum. Przez 10 lat pracował w „Gazecie Wyborczej”, najpierw jako dziennikarz sportowy, a potem jako kierownik działu kultury w oddziale katowickim. W „Gościu Niedzielnym” pracuje od 2002 r. Autor książki poświęconej papieżowi Franciszkowi „Franciszek. Papież z końca świata” oraz książki „Jezus. Opowieść na płótnach wielkich mistrzów”, także współautor dwóch innych książek poświęconych malarstwu i kilku tomów „Piłkarskiej Encyklopedii Fuji”. Jego obszar specjalizacji to historia, historia sztuki, dawna broń, film, sport oraz wszystko, co jest związane z Hiszpanią.

Kontakt:
leszek.sliwa@gosc.pl
Więcej artykułów Leszka Śliwy

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także