Najnowsze Wydania
-
GN 20/2026 Dokument:(9718961,Nie zmieniajcie nam nauki)
-
GN 19/2026 Dokument:(9708121,Dwie herezje w jednym numerze)
-
GN 18/2026 Dokument:(9695028,Kościół jest analogowy)
-
Historia Kościoła (15) 03/2026 Dokument:(9690225,Leon XIV czyta św. Augustyna Donaldowi Trumpowi. Edytorial nowego numeru „Historii Kościoła”)
-
GN 17/2026 Dokument:(9685120,Zajęcie podwyższonego ryzyka)
Wyszukano wyników: 1443
Hennig-Kloska triumfuje, Polska 2050 w kleszczach upokorzenia
Przed głosowaniem nad wotum nieufności wobec minister klimatu Polska 2050 znalazła się w sytuacji bez dobrego dla siebie wyjścia. Poparcie dla złej minister jest dla ugrupowania Hołowni upokorzeniem, ale wyjście z koalicji przy obecnym poparciu oznaczałoby faktyczny koniec tego ruchu. Polska 2050, za cenę upokorzenia, zagłosowała za zdobyciem przez siebie dodatkowego czasu na odbudowanie. Zagłosowała, ale się nie cieszyła.
Dziedzictwo Viktora Orbána. Co osiągnął, a czego nie udało mu się zrealizować?
Rządzący Węgrami od 16 lat premier Viktor Orbán stworzył alternatywny dla dominującego w Unii Europejskiej system rządów. Postawił na sprawne państwo, silną rodzinę i wierzący w swe siły naród. Chciał Unii państw narodowych, a nie federacji, gdzie dominują najsilniejsi. Wygrał cztery wybory z rzędu. Za tydzień staje przed kolejnymi, w których może utracić władzę. Co osiągnął, a czego nie udało mu się zrealizować?
Czy po "Wielkim Wybuchu" w Polsce 2050 powstanie jakieś życie?
Choć "Wielki Wybuch" zmiata i wypala wszystko, co spotyka na swojej drodze, niesie też niewielkie prawdopodobieństwo, że gdzieś powstaną warunki do rozwoju życia. To, co stało się w Polsce 2050 było nieuniknioną konsekwencją założycielskiego grzechu pierworodnego. Paradoksalnie odejście posłów bezkrytycznych wobec polityki premiera Tuska stwarza tym, którzy zostali, niewielką szansę na odbudowę.
Bez własnych innowacji Polska będzie miała coraz mniej do powiedzenia w świecie twardej siły
Zakończona upadkiem prezentacja rosyjskiego robota humanoidalnego powinna budzić w nas słodko-gorzkie uczucia. Słodkie, bo jest nadzieja, że to prawdziwy obraz rosyjskiej gospodarki. Gorzkie, bo chociaż nasze PKB rośnie niezmiennie od 35 lat, nadal nie wypracowaliśmy długofalowej strategii rozwoju własnych technologii, które pozwoliłyby nam w większym stopniu uniezależnić się od kondycji zagranicznych koncernów. Do takiej strategii potrzebne jest jednak międzypartyjne porozumienie, włączające również mniejszych graczy polskiej sceny politycznej.
