Zstąp na dół, Mojżeszu! – zstąp z wysokości przywilejów i godności, twego dobrego samopoczucia i przekonania o spokojnych czasach. Bo twój lud stał się zepsuty. Szatan wprowadził zamęt. Trzeba poszukać przewodnika, wzorca, któremu będziemy mogli zaufać. A jeśli Boga nie ma? Zróbmy sobie Jego trwałe wyobrażenie, którego nie utracimy z oczu. Będziemy mogli Go dotknąć, dostosować do własnych potrzeb. „Zła religia” – jak mówi Ross Douthat – opanowała dziś syty Zachód. Najpierw odstąpiono od autorytetu Kościoła, szukając go w Biblii. Biblia z czasem utonęła w chaosie interpretacji, doprowadzając do nieporozumień, wreszcie krwawych wojen. To skłoniło ludzi do nadania autorytetu indywidualnemu sumieniu: postępuj w zgodzie z samym sobą. I tak narodziła się terapeutyczna wersja chrześcijaństwa z elementami psychoterapii, myślenia magicznego i wartości obywatelskich. Chrystus, Syn Boga żywego został zastąpiony „moim Jezusem, jakiego potrzebuję”.

Tymoteusz był synem Żydówki, która przyjęła wiarę chrześcijańską, i poganina. Takie mieszane małżeństwo nie było niczym wyjątkowym w tamtym czasie. Z Nowego Testamentu wiemy też, że babką Tymoteusza była pobożna Żydówka, która zaznajamiała wnuka z Biblią i to „od lat niemowlęcych”.

 Łk 15, 1-10

Przeczytałam kiedyś, że jest w Nowym Meksyku plemię, które wita się słowami: „Jak się dzisiaj czuje Twoje serce?”. Tak też mówi do mnie Pan Bóg. Chce wiedzieć, w jakiej kondycji jest ten narząd, który daje ciału życie, jest moim skarbem, przez który tak wiele czuję. Serce. Popycha mnie do tworzenia. Raduje się, unosi, rośnie. Boli, gdy kogoś krzywdzę, gdy coś mnie rani, przytłacza, gdy je zaśmiecam tym, co niepotrzebne. Proszę wtedy Ojca o czyste serce. I dostaję je, gotowe do zapełnienia tym, co dobre i piękne. Aby na pytanie: „Jak się dzisiaj czuje Twoje serce?” móc odpowiedzieć: „Dobrze, Tato”. •