Już we wstępie Światełka poeta, od 2003 roku prezes ZLP, zaznacza, że jest najbardziej płodny twórczo właśnie w ostatnich latach. Trudno oceniać wiersze jako całość – bardziej lub mniej udane – bo pochodzą z różnych okresów.

Sam poeta mało skromnie zestawia je z utworami Iwaszkiewicza: „Nie porównuję, bo nie śmiem, ale myślę mimowolnie o ostatnich wierszach Jarosława Iwaszkiewicza. Największe pisał pod koniec życia”.

Nie pozostaje nic innego, jak życzyć autorowi „Smutnej pogody” jeszcze długich lat. Żeby mógł zapracować na określenie, do którego aspiruje – „drugi Iwaszkiewicz”.