Mk 2, 23-28
Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?»
On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom».
I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».
Czytaj Pismo Święte w serwisie gosc.pl: biblia.gosc.pl
Ewangelia z komentarzem. Na co zwracać uwagę, by dzień święty uświęcić?Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy…
Mk 2,23
Gość Niedzielny
Nie potrzebuje dzień naszego uświęcenia, to my potrzebujemy tego, by być świętymi. Dzień został ustanowiony jako święty i jest święty. Człowiek zaś jest na drodze do świętości. Dzień święty jest dniem, w którym nie tyle powinniśmy się koncentrować na tym, czy będziemy musieli pracować, czy nie, ale jak będziemy ten dzień przeżywać – czy w relacji z Jezusem. Nic nam nie da świętowanie niedzieli, jeżeli nie będziemy budowali relacji z Bogiem i jeżeli nie będziemy żyć słowem Boga. Apostołowie, wędrując z Jezusem, poczuli głód, zaczęli więc zrywać kłosy. Jezus nie oburzył się takim zachowaniem, bo wiedział, jakie są intencje apostołów. Wiedział, że chcą iść z Nim i chcą słuchać słowa Bożego. Te dwie rzeczy są najistotniejsze w świętowaniu: słuchanie słowa i budowanie relacji z Bogiem.
Przeczytaj Czytania na każdy dzień








