Nowy numer 41/2019 Archiwum

Bóg i Człowiek

Wielki Post, który rozpoczynamy Środą Popielcową, nawiązuje do czterdziestodniowego pobytu Chrystusa na pustyni. Zbawiciel poddał się temu dobrowolnie na początku swej publicznej działalności.

Powyższy obraz zaprezentowano po raz pierwszy w grudniu 1872 r. w Sankt Petersburgu, na wystawie grupy artystycznej Pieriedwiżników, do której należał Iwan Kramskoj. „Chciałem przedstawić dramatyczną chwilę wyboru dokonywanego przez Chrystusa” – tłumaczył później sam artysta. Jezus wiedział, że misja, którą podejmuje, będzie się dla Niego wiązać z niewyobrażalnym cierpieniem. Poważna twarz i kurczowo ściśnięte dłonie sygnalizują wewnętrzną walkę, którą musiał stoczyć jako człowiek. Artysta zrezygnował z konwencjonalnego motywu kuszenia przez szatana. Oświetlone zimnymi promieniami zachodzącego słońca surowe skały budują jednak przejmujący nastrój zmagań duchowych.

Linia horyzontu przebiega niemal dokładnie w połowie malowidła, dzieląc je na dwie części. Dolna, wypełniona skałami, to część „ludzka”, charakteryzująca się obawami, lękiem, słabością. Część górna, „boska”, to błękitne niebo, symbol nadziei i spokoju. Postać Chrystusa w połowie przebywa w części „ludzkiej”, w połowie w części „boskiej”.

„To mój pierwszy obraz, nad którym pracowałem poważnie, łzami i krwią” – mówił później 35-letni wówczas malarz. Jego dzieło wzbudziło duże zainteresowanie i zebrało wiele pochwał. Artystę spotkały jednak także zarzuty, że namalował Chrystusa w manierze malarstwa zachodnioeuropejskiego, dystansując się od tradycji prawosławnych ikon.

Z Moskwy do Sankt Petersburga przyjechał bogaty kupiec i przemysłowiec Paweł Michajłowicz Trietjakow i za 6 tysięcy rubli kupił obraz do stworzonej przez siebie w 1856 roku galerii, która obecnie jest jednym z najważniejszych muzeów w Rosji.

Leszek Śliwa

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Leszek Śliwa

Zastępca sekretarza redakcji „Gościa Niedzielnego”

Prowadzi stałą rubrykę, w której analizuje malarstwo religijne. Ukończył historię oraz kulturoznawstwo (specjalizacja filmoznawcza) na Uniwersytecie Śląskim. Przez rok uczył historii w liceum. Przez 10 lat pracował w „Gazecie Wyborczej”, najpierw jako dziennikarz sportowy, a potem jako kierownik działu kultury w oddziale katowickim. W „Gościu Niedzielnym” pracuje od 2002 r. Autor książki poświęconej papieżowi Franciszkowi „Franciszek. Papież z końca świata” oraz książki „Jezus. Opowieść na płótnach wielkich mistrzów”, także współautor dwóch innych książek poświęconych malarstwu i kilku tomów „Piłkarskiej Encyklopedii Fuji”. Jego obszar specjalizacji to historia, historia sztuki, dawna broń, film, sport oraz wszystko, co jest związane z Hiszpanią.

Kontakt:
leszek.sliwa@gosc.pl
Więcej artykułów Leszka Śliwy

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji