Łk 2,16-21 

Pasterze pośpiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, zdumieli się tym, co im pasterze opowiedzieli.

Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane.

Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał Anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli… Łk 2,17

Bóg każdemu stworzył możliwość uzyskania informacji o Jezusie. Wcześniejsze objawienie pasterzom, uprzednia komunikacja z Józefem podczas jego snu i zwiastowanie Maryi pokazują, iż nikt nie był postawiony wobec faktu dokonanego, każdy miał czas, by zadecydować, czy pójdzie za słowem o Bożym wkroczeniu w ciele w dzieje świata. Opowiadanie o tych już zakończonych spotkaniach i zestawianie ich z prawdą Wydarzenia pozwala nowym osobom doświadczyć żywego Boga. Opisujące ich reakcję thaumadzo (zdumiewali się) wskazuje, jak silnie emocjonalna jest ta sytuacja i że nie zostawia nikogo obojętnym. Warto się wsłuchać w relacje świadków.