Czterej jeźdźcy Apokalipsy pędzą na koniach, tratując wszystko, co napotkają na swojej drodze. Napięte mięśnie twarzy, rozwiane końskie grzywy, tumany pyłu unoszące się za plecami jeźdźców – cała ta scena napełnia widza niepokojem, budzi grozę. Albo inny obraz: Archanioł Michał wbija włócznię w paszczę smoka. Na twarzy archanioła i w całej jego sylwetce widoczny jest wielki wysiłek. Od razu domyślamy się, jak zaciekła walka musiała się tu przed chwilą rozegrać. Dramatyzm tej sceny kontrastuje ze spokojnym, niemal sielankowym krajobrazem w dole. Tak jakby całą walkę o duszę tego świata ktoś stoczył za nas.