A potem żyli długo i szczęśliwie, zabarykadowani w swoim zamku. I wszelki słuch o nich zaginął”. Wolelibyśmy chyba nie czytać dzieciom przed snem bajek z takim zakończeniem. Co to za radość, która się nie rozlewa. Miłość nie promieniująca na zewnątrz. Baśnie nigdy się nie kończą. Każda z nich wygląda w przyszłość, odbija się w niej. I Ewangelia, baśń nad baśniami, także – wbrew zamykającej ją scenie wniebowstąpienia.