Herezja nie jest takim przeciwstawieństwem ortodoksji jak czerń wobec bieli czy ciemność wobec światła. Chodzi raczej o oddalenie się od ścieżki prowadzącej do prawdy, które może być tak drobne, że wręcz niezauważalne, albo tak poważne, że powrót na właściwą drogę wydaje się niemożliwy. Herezja i ortodoksja mają w sobie tę samą podstawę: pragnienie prawdy. I przez dłuższy lub krótszy czas obie ścieżki biegną tym samym torem. Dopiero w pewnym momencie, gdy ich drogi się rozchodzą, jedna pozostaje ortodoksją, druga staje się herezją, nawet jeśli przez dłuższy czas naprawdę biegły razem.