Ważne, kto stoi za mną

Kiedy Jezus umył uczniom nogi, powiedział im: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Wiedząc to, będziecie błogosławieni, gdy według tego czynić będziecie.

Nie mówię o was wszystkich. Ja wiem, których wybrałem; lecz trzeba, aby się wypełniło Pismo: „Kto ze Mną spożywa chleb, ten podniósł na Mnie swoją piętę”. Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście gdy się stanie, uwierzyli, że Ja jestem.

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje. A kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał».

J 13,16-20 

Zdanie to jest jeszcze ciągle nawiązaniem do Wielkiego Czwartku i obrzędu mandatum, który Jezus wykonał, obmywając uczniom nogi. Wypełnił funkcję przeznaczoną dla niewolników. Zakończył tę czynność, zachęcając uczniów do naśladowania Go.

Tłumaczył, że bycie niewolnikiem nie jest niczym ubliżającym, gdyż źródłem naszej godności nie jest stan taki czy inny czy funkcja mniej lub bardziej służebna. Prawdą o naszej godności jest to, że Jezus się z nami utożsamia. Nie jest ważne, kim jestem, ale to, kto za mną stoi. A stoi za mną Jezus Chrystus, gdyż „kto przyjmuje tego, kogo Ja poślę, Mnie przyjmuje”, mówi Pan.