Na lotnisku papieża pożegnał prezydent Angoli, João Manuel Gonçalves Lourenço z małżonką. Odegrano hymny Watykanu i Angoli. Oddano honory wojskowe. Delegacje wymieniły uściski dłoni.
Papieski samolot w drodze Malaby pokona 1 564 km w 2 godz. i 30 min i przeleci nad: Demokratyczną Republiką Konga, Gabonem i Kamerunem. Samolot spodziewany jest na międzynarodowym lotnisku w Malabo o godz. 11.45 czasu lokalnego (12.45 czasu polskiego).
Po przylocie do Malbo, po krótkiej ceremonii powitania, papież spotka się z prezydentem, przedstawicielami władz, społeczeństwa i korpusu dyplomatycznego oraz z przedstawicielami świata kultury, którzy będą na niego oczekiwać na Kampusie Uniwersyteckim im. Leona XIV Uniwersytetu Narodowego. Po południu papież spotka się z personelem i podopiecznymi szpitala psychiatrycznego „Jean Pierre Olie”, a także – prywatnie – z gwinejskimi biskupami.
W drugim dniu wizyty papież uda się do miasta Mongomo, gdzie odprawi Mszę św. Bazylice Niepokalanego Poczęcia NMP i odwiedzi Szkołę Techniczną im. Papieża Franciszka, a następnie uda się do miejscowości Bata, gdzie spotka się więźniami, będzie modlił się przy pomniku upamiętniającym ofiary serii wybuchów w koszarach wojskowych w 2021 r., a wieczorem spotka się z młodzieżą i rodzinami na stadionie miejskim w Bata.
Trzeciego dnia wizyty w Gwinei i zarazem ostatniego dnia pobytu na kontynencie afrykańskim, w środę 23 kwietnia, papież odprawi Mszę św. na stadionie w Malabo, a następnie uda się w podróż powrotną do Rzymu.
„Chrystus, światło Gwinei Równikowej – ku przyszłości pokoju” - to hasło, które towarzyszyć będzie papieskiej wizycie w Gwinei Równikowej. Logo papieskiej wizyty przedstawia „drogę Kościoła oraz odnowioną nadzieję niesioną przez wizytę papieża Leona XIV”. Składa się na nie złoty krzyż, który symbolizuje Chrystusa Zmartwychwstałego, podobizna afrykańskiej rodziny, symbolu „podstawowej jedności społeczeństwa i pierwszego miejsca, w którym dokonuje się ewangelizacja” oraz misjonarz, w łodzi na morzu, trzymający księgę – co jest symbolem misyjności i zanurzenia w wodach chrztu. Tło nawiązuje do kolorów flagi narodowej: niebieskiego, zielonego, białego i czerwonego, które symbolizują ziemię, pokój i walkę o wolność.
Gwinea Równikowa
Pierwszymi mieszkańcami regionu odpowiadającego dzisiejszej Gwinei Równikowej byli prawdopodobnie Pigmeje, którzy obecnie występują jedynie w niektórych odizolowanych obszarach w okolicach północnego Rio Muni. Pierwszymi Europejczykami, którzy dotarli do tego regionu, byli Portugalczycy w 1471 roku: to właśnie żeglarz Fernando Pó odkrył i nazwał wyspę Bioko. W 1778 roku wyspa została przekazana Hiszpanom wraz z Annobón. W latach 1827–1844, za zgodą Hiszpanii, wyspą zarządzali Brytyjczycy, utrzymując tam również ważną stację morską. W 1844 roku wyspa powróciła do Hiszpanów, którzy w międzyczasie rozszerzyli swoją kontrolę również na tereny śródlądowe (region znany jako Rio Muni).
Bioko i Rio Muni zostały zjednoczone administracyjnie w 1904 roku, a następnie przyjęły nazwę Gwinei Hiszpańskiej. W 1958 roku oba regiony zostały ponownie rozdzielone, stając się dwiema niezależnymi prowincjami. W 1964 roku dwie prowincje Bioko i Rio Muni uzyskały autonomię, a w 1968 roku połączyły się, tworząc niepodległą Republikę Gwinei Równikowej. W pierwszych wyborach w 1968 roku na czele nowo powstałej republiki stanął Francisco Macías Nguema, który przejął władzę i rządził w sposób dyktatorski, ogłaszając się dożywotnim prezydentem. Jego brutalny reżim doprowadził kraj do wewnętrznego załamania społecznego, gospodarczego i politycznego, charakteryzującego się przemocą i systematycznymi nadużyciami. Jego bratanek Teodoro Obiang Nguema Mbasogo obalił go w wyniku zamachu stanu w 1979 roku, zajmując jego miejsce: od tego czasu Obiang sprawuje władzę jako prezydent.
Odkrycie w 1995 r. znacznych złóż ropy naftowej całkowicie zmieniło strukturę gospodarczą państwa, stwarzając znaczne możliwości rozwoju, które są jednak osłabiane przez ogromne nierówności społeczne.
