Wielkie projekty

Nazajutrz, po rozmnożeniu chlebów, tłum stojący po drugiej stronie jeziora spostrzegł, że poza jedną łodzią nie było tam żadnej innej oraz że Jezus nie wsiadł do łodzi razem ze swymi uczniami, lecz że Jego uczniowie odpłynęli sami. Tymczasem w pobliże tego miejsca, gdzie spożyto chleb po modlitwie dziękczynnej Pana, przypłynęły od Tyberiady inne łodzie.

A kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że nie ma tam Jezusa ani Jego uczniów, wsiedli do łodzi, dotarli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa. Gdy zaś odnaleźli Go na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: «Rabbi, kiedy tu przybyłeś?»

W odpowiedzi rzekł im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do syta. Zabiegajcie nie o ten pokarm, który niszczeje, ale o ten, który trwa na życie wieczne, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec».

Oni zaś rzekli do Niego: «Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?»

Jezus, odpowiadając, rzekł do nich: «Na tym polega dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał».

J 6,22-29 

Wielu ludzi pragnie realizować wielkie zadania. Lubią być uczestnikami niezwykłych wydarzeń. Nie zauważają, że są zaproszeni do dzieł największych, do dzieł samego Boga. Dziełem Bożym jest stworzenie świata, a człowiek z woli Stwórcy winien uczestniczyć w jego rozwoju. Dziełem Bożym jest pojawienie się na świecie nowego dziecka, a rodzice mają współdziałać w tym cudzie. Dziełem Bożym jest wieczne królestwo, do którego przybliżania człowiek jest powołany. Dlaczego ludzie nie zauważają tych zaproszeń? Bo brak im wiary. Świat przetwarzają z myślą jedynie o sobie. Dzieci rodzą coraz mniej. A życia wiecznego nie oczekują. Chcą budować własny, ziemski raj. W Ewangelii ludzie pytają Jezusa: „Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?”. Jezus odpowiada: „Na tym polega dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał”. Dzięki wierze w Jezusa możemy uczestniczyć w projektach największych.