Chwilami podczas lektury kręciłem głową z niedowierzaniem, że aż tyle cierpienia może spaść na jedną osobę. Bohaterka najpierw na drodze zakonnej doświadczyła toksycznych działań swoich przełożonych i ostatecznie nie została dopuszczona do święceń. Później nie było łatwiej: molestowanie ze strony duchownych, małżeństwo (po latach okazało się, że zawarte nieważnie) z osobą – jak wynika z tekstu – zaburzoną, stosującą psychiczną przemoc. Wreszcie związki z pustelnią w Czatachowie, gdzie bohaterka, początkowo zafascynowana tym miejscem, staje się świadkiem procesu rozchodzenia się liderów wspólnoty z nauką Kościoła.