Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”.
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”.
Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”
Anioł jej odpowiedział: „Duch święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna, i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”.
Na to rzekła Maryja: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa”. Wtedy odszedł od Niej anioł.
Maryja w chwili zwiastowania usłyszała: będziesz matką Jezusa, syna Najwyższego, a wcześniej archanioł Gabriel, wypowiadając pozdrowienie, nazwał Ją pełną łaski. W uszach młodej kobiety z Nazaretu słowa te musiały brzmieć w sposób zaskakujący, nieoczywisty, a nawet powodować lęk. Tak czasem bywa, gdy Bóg objawia nam swoje plany, gdy ukazuje to, co dla nas przygotował jako życiowe powołanie lub misję do spełnienia. Maryja odpowiedziała Bożemu posłańcowi: niech mi się stanie według twego słowa i… stało się światu zbawienie. Jezus, który przez śmierć krzyżową i zmartwychwstanie miał przynieść światu nowe życie, zamieszkał pośród nas. Być może moje i twoje osobiste fiat – wypowiadane wobec bożych zamysłów – nie mają tak doniosłego znaczenia dla powszechnej historii zbawiania, ale bez wątpienia pozwalają, by Bóg wszedł z mocą swojej miłości do naszego życia i uczynił je piękniejszym, spełnionym i świętym.
