Szymon Babuchowski: W rozważaniach na zakończenie rekolekcji dla Ojca Świętego Leona XIV i Kurii Rzymskiej zacytował Ksiądz Biskup słowa piosenki Camden współczesnej amerykańskiej piosenkarki Gracie Adams: „Cała ja – rana do zabliźnienia, ale chcę, by pozostała otwarta”. W jakim stopniu te słowa oddają kondycję współczesnego człowieka?

bp Erik Varden: Uogólnianie zawsze jest ryzykowne, bo łatwo popaść w patos. Mimo to uważam, że Gracie Abrams trafia w czuły punkt. Fakt, że tak wielu młodych ludzi kocha jej muzykę i zna jej teksty na pamięć, sugeruje, że tak właśnie jest. Żyjemy w czasach naznaczonych strachem. W różnych częściach świata eskalują wojny, które wpływają bezpośrednio na naszą codzienność. Szybko zmienia się klimat polityczny. Tradycyjne sojusze się rozpadają, odradza się agresywna retoryka. Sytuacja klimatyczna też się zmienia. Nie wiemy, jakie będą długoterminowe skutki tych wszystkich przeobrażeń. W wielu krajach Zachodu ludzie oraz instytucje, niegdyś gwarantujący spójność społeczną, okazali się niegodni zaufania. Wszystkie te rany dotyczą każdego z nas, a do tego szaleje epidemia samotności.

A jednak na co dzień nie chcemy ani pokazywać, ani oglądać naszych ran. Na instagramowych i facebookowych profilach dominują uśmiechnięte twarze, wyidealizowane obrazy. Co chrześcijaństwo ma do zaoferowania światu, który jest zraniony, ale od swoich ran ucieka?