Szymon Babuchowski: „Panie, idę za Tobą, połóż na mnie swą rękę i rozkaż gorączce, by mnie opuściła, wiesz, że Cię kocham” – to zdanie uczynił Ksiądz Profesor czymś w rodzaju motta swojej najnowszej książki rekolekcyjnej „Cztery Ewangelie”. Często modli się Ksiądz tymi słowami?

ks. Jerzy Szymik: Często. Nawet jeśli nie tymi dokładnie słowami, to w tym duchu. To modlitewna synteza czterech Ewangelii: „Panie, idę za Tobą (z Mateusza), połóż na mnie swą rękę (z Marka) i rozkaż gorączce, by mnie opuściła (z Łukasza), wiesz, że Cię kocham (z Jana)”. Zawiera istotę tego, o co chodzi w wierze chrześcijańskiej. Pierwsza prośba jest o wierność Bogu, druga o bliskość Boga, trzecia o wolność dla Boga, czwarta o miłość do Boga. Miłość Pana i płynąca z niej miłość do życia i do ludzi jest puentą wiary. Bo wiara jest nadzieją na nieśmiertelność miłości.

Myślę, że to zdanie dotyka szczególnie mocno tych, którzy w dzisiejszym świecie próbują iść za Chrystusem. Nie ma Ksiądz wrażenia, że żyjemy w bardzo niespokojnej epoce?

„Bardzo niespokojna epoka” to gruby eufemizm. Na głębszym duchowo poziomie to epoka tragiczna, a rzecz jest tym groźniejsza, że powierzchnia epoki błyszczy i błyskiem tym uwodzi. Uwierzę, że żyjemy w dobrych czasach, nietragicznych, kiedy wzrośnie dzietność, liczba ślubów w naszych parafiach i kleryków w seminariach, a spadnie liczba rozwodów i samobójstw.

A skoro tak się nie dzieje, to znaczy, że udziela nam się gorączka tego świata?

Udziela się? Ona jest już w środku Kościoła, w nas. Zacytuję Benedykta XVI: „Świat w Kościele zwraca się przeciwko Kościołowi, chce przeforsować swoje kryteria, z Kościoła chce uczynić świat i nie chce tej decyzji Jezusa, której wymaga posłuszeństwo jego słowu szczególnie tam, gdzie to słowo nas oczyszcza i zmienia”. W punkt.