Stos ze słomianą kukłą Jakuba de Molaya na paryskiej Wyspie Żydów właśnie się dopalał, a ostatni gapie opuszczali arenę kończącego się widowiska, jakim był symboliczny proces wielkiego mistrza zakonu templariuszy. Pierwszy zgromadzenie opuścił król Filip, w głębi serca rozwścieczony faktem, że na skutek papieskiego oporu musiał zadowolić się teatralnym widowiskiem zamiast prawdziwą egzekucją. Kilka lat działań mających na celu przejęcie majątku zakonu, by ratować zrujnowany królewski skarb, na nic się zdało wobec jasnej i zdecydowanej postawy papieża Klemensa.