Moim faworytem był „Chopin. Chopin!” Michała Kwiecińskiego. Opowieść o kompozytorze obejmuje tylko fragment jego biografii, poczynając od roku 1835, kiedy Chopin już od kilku lat mieszkał w Paryżu, aż do jego śmierci. Artysta komponował, uczył gry na fortepianie i koncertował na arystokratycznych salonach. Produkcja pokazuje mniej znane elementy jego życiorysu, bo artysta nie tylko tam koncertował, lecz wiódł bogate życie towarzyskie. Arystokratyczne towarzystwo, włącznie z królem Ludwikiem Filipem, ceniło nie tylko jego sztukę, ale też dowcip. Można powiedzieć, że brylował na salonach do czasu, gdy zaczęła mu się dawać we znaki choroba.