Pokój rozbrojony

Wj 1, 8-14. 22

Im bardziej go uciskano, tym bardziej się rozmnażał i rozrastał, co jeszcze potęgowało wstręt do Izraelitów (Wj 1,12)

Dzisiejsze czytanie pomaga lepiej rozumieć pierwsze słowa Leona XIV, wypowiedziane tuż po konklawe: pokój, który przynosi Zmartwychwstały, to „pokój rozbrojony i pokój rozbrajający, pokorny i wytrwały”. To przeciwieństwo planu „rozbrojeniowego” egipskiego króla, który chciał zapewnić sobie bezpieczeństwo przez uciskanie Izraelitów. „Oto lud Izraelitów jest liczniejszy i potężniejszy od nas. Roztropnie przeciw niemu wystąpmy, ażeby się przestał rozmnażać. W przypadku bowiem wojny mógłby się połączyć z naszymi wrogami i walczyć przeciw nam, aby wyjść z tego kraju”, obmyślał plan faraon. I nie mógł zrozumieć, że im bardziej poniżał i uciskał Izraelitów, oni tym bardziej rośli w siłę…co jeszcze mocniej nakręcało nienawiść Egipcjan do nich. 
- Pokój nie jest wtedy, kiedy odkładasz miecz (lub kiedy ci go wytrącono), tylko wtedy, kiedy go zamieniasz na lemiesz – na pług – komentował inne miejsce w Biblii kard. Grzegorz Ryś w rozmowie z GN. - To znaczy, że zamiast bić się z człowiekiem, którego przed chwilą straszyłeś mieczem, razem z nim zaorasz pole. „A włócznie przekujecie na sierpy”. A potem wspólnie zmielicie zżęte zboże, upieczecie chleb i siądziecie do stołu. I wtedy dopiero będzie pokój.