Bezsilność popycha władców do przemocy

Dz 6, 8-15

Nie mogli jednak sprostać mądrości i Duchowi, z którego natchnienia przemawiał (Dz 6,10)

Cel: zniszczyć proroka i świadka. Powód: zagraża naszej władzy, pozycji. Środki: podstawienie fałszywych świadków i podburzenie tłumu przeciwko prorokowi.

Z jednej strony - nic nowego pod słońcem. Schemat powtarzający się w każdej szerokości geograficznej i w każdej epoce.

Z drugiej – chyba zbyt rzadko zatrzymujemy się przy środkowej części tego schematu: powód. Jaki jest powód, który popycha do zastawienia sideł na proroka (lub po prostu kogoś, kto jest niewygodny)? Nie tylko taki, że zagraża tym, którzy mają władzę.

Dzisiejsze słowo z Dziejów Apostolskich mówi, że powód jest bardziej banalny: brak argumentów, bezsilność. Bezsilność tych, którzy mają władzę, wobec tego, który głosi prawdę. Przystąpili do rozprawy ze Szczepanem, ale nie mogli „sprostać mądrości i Duchowi, z którego natchnienia przemawiał”. Bezsilność wobec prawdy popycha władców do przemocy.