Nowy numer 48/2020 Archiwum

Kalendarz Liturgiczny

IV Tydzień Wielkanocny

18 kwietnia
Poniedziałek – dzień powszedni

Ja życie moje oddaję, aby je (potem) znów odzyskać. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję
„Katolicyzm to religia okrutnego Boga, który wydaje na ogromne cierpienie i śmierć swego Syna” – rzucił przed rokiem znany polski pianista, a media podały dalej. Bardzo łatwo rzucać takie oskarżenia. Łatwo oskarżać Boga. Ale dlaczego nie posłuchać Jego Syna? Zabitego Baranka, któremu… nikt nie odebrał życia.
Dz 11,1–18; Ps 42; J 10,11–18
IV tydzień psałterza

19 kwietnia
Wtorek – dzień powszedni

Otoczyli Go Żydzi i mówili: Jeśli Tyjesteś Mesjaszem, powiedz namotwarcie. Rzekł do nich Jezus: Powiedzia-łem wam, a nie wierzycie. Jeśli nie będziesz chciał usłyszeć prawdy, to jej nie usłyszysz. Będziesz udawał głuchego i dalej uparcie trwał przy swoim. Co zarzucono Jezusowi? Że nie mówił otwarcie. Zarzucono to Temu, który był otwarty jak… rana. Rana jest szczeliną, przez którą prześwituje światło prawdy. Dziękuję Bogu za zranienia, bo dzięki nim docierała do mnie prawda, przed którą uciekałem.
Dz 11,19–26; Ps 87; J 10,22–30

20 kwietnia
Środa – dzień powszedni

Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym. Zajmowałem pierwsze miejsca, choć czytałem, że największe drzewo Edenu zostało wycięte, a grzech szatana polegał na tym, że „uwielbił piękno w sobie”. Nie chciałem umierać, choć znam na pamięć słowo o ziarnie. Biblia będzie moim sędzią. Bardzo liczę na Boże miłosierdzie. Pociesza mnie to, że moim obrońcą (dosłownie: Parakletem) będzie sam Duch Boży.
Dz 12,24–13.5a; Ps 67; J 12,44–50

21 kwietnia
Czwartek – dzień powszedni

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje. Gdy aniołowie zostali wysłani, by uratować Sodomę, ludzie rzucili się na nich, by… ich zgwałcić. Byli zaślepieni, krzyczeli do Lota: „Wyprowadź ich do nas, abyśmy mogli z nimi poswawolić!”. Nie chcieli nawet słyszeć o zniszczeniu. Pozostał z nich pył. Bóg nieustannie przysyła swych posłańców. Rozglądnij się.
Dz 13,13–25; Ps 89; J 13,16–20

22 kwietnia
Piątek – dzień powszedni

A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie. Największa pokora Syna Bożego. Po męczarni i samotności Golgoty odchodzi do Ojca po to, by… przygotowywać miejsce tym, którzy stchórzyli, zdradzili, uciekli, odwrócili twarze i zamknęli się w swoim lęku. Jezus przyjdzie powtórnie. Za tysiąc lat? Za kwadrans? Za sekundę?
Dz 13,26–33; Ps 2; J 14,1–6

23 kwietnia
Sobota – uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika

Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Czy masz taką wiarę, by Bóg rzucił cię w ziemię, po to, byś mógł w niej umrzeć? Jeśli tak, przeniesiesz góry. Wyrośniesz ponad inne rośliny, a w twych gałęziach znajdą schronienie aniołowie. Mała Tereska, Faustyna, Karol de Foucauld, ks. Michał Sopoćko nie widzieli wielkich owoców swej wiary. Ich ziarno obumarło. A Bóg? Wciąż daje wzrost.
Dz 1,3–8; Ps 126; Flp 1,20c–30; J 12,24–26
« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama