Czasy zaborów, okupacja hitlerowska czy nie tak dawno stan wojenny, nie sprzyjały radości przy wigilijnym stole. Dziś cieszymy się, że znów zasiądziemy do świątecznej wieczerzy i połamiemy się opłatkiem, tym symbolem miłości i dobroci. Niech na jego widok obudzi się w nas głos sumienia i chęć czynienia dobra. Czy moje ręce są czyste?

Czy nie skrzywdziłem nikogo? W niejednym domu będzie trochę pusto. W ostatnich latach wielu Polaków opuściło kraj. Ja czuję się najlepiej przy ojczystym stole, mimo iż będzie zastawiony skromnie. Najważniejszy jest pokój – ten, który zwiastowali aniołowie nad stajenką Jezusa.