Studiował w radzieckiej akademii sztabu generalnego. Dosłużył się stanowiska dowódcy sił powietrznych
i zastępcy ministra obrony. Jego kariera polityczna na dobre zaczęła się w 1975 r., gdy został wiceprezydentem Egiptu.

Prezydentem został 6 lat później, po zamachu, w którym na jego oczach zginął dotychczasowy szef państwa Anwar Sadat, zamordowany przez radykalnych islamistów.

Mubarak twardo dławił wewnętrzną opozycję – i tę demokratyczną, i tę islamistyczną. Utrzymywał się przy władzy dzięki łamaniu zasad demokracji. Z drugiej strony Egipt w jego czasach był największym sojusznikiem USA i Izraela na Bliskim Wschodzie.