Po spotkaniu jedna z wychowawczyń zwróciła mi z uśmiechem uwagę, że w jej klasie za używanie publiczne takich słów trzeba jakoś – już nie pamiętam jak – odpokutować.

Młodzież uczestniczyła w tej rozmowie z widocznym ukontentowaniem, bo i powiedziałem tak, jak to się często mówi, i napomniany zostałem, i musiałem się gęsto tłumaczyć, że to był tylko cytat dla bardziej prawdziwego wyrażenia młodzieżowych postaw.

Dla wychowawczyń i wszystkich, którzy spokojnie, a skutecznie uczą pięknej mowy – TAK. Dla wulgaryzmów, nawet jako cytatów – NIE.