Antywirus #45. Nie ma, nie ma wody na pustyni

Kowalskiemu „pustynia” nie kojarzy się dobrze. To miejsce posuchy, odosobnienia i walki. Tu nie da się niczego ukryć: krzyk jest krzykiem, płacz płaczem, a ukrywany na co dzień za pobożnymi gestami bunt – buntem. Maski topnieją jak wypalony ogniem śnieg. Ale ta historia dobrze się kończy! Jak? Posłuchaj w nowym odcinku Antywirusa.