Nowy numer 3/2021 Archiwum

Znosiła wybryki męża z heroiczną cierpliwością

Modliła się, pościła i świadczyła miłosierdzie. Zwana aniołem pokoju, kilkakrotnie uchroniła kraj przed rozlewem krwi.

Elżbieta urodziła się w Saragossie w Hiszpanii w 1271 r. Była córką Piotra III, króla Aragonii, i Konstancji, królewny Sycylii. Jej ciotką była św. Elżbieta Węgierska. Kiedy miała 12 lat wydano ją za Dionizego, króla Portugalii. Miała z nim dwoje dzieci: Konstancję i Alfonsa. Małżeństwo jednak nie było szczęśliwe. Elżbieta przyjmowała to z cierpliwością. Modliła się, pościła i świadczyła miłosierdzie. 

Mówi o. Stanisław Tasiemski, dominikanin. 


 

Elżbieta została beatyfikowana przez papieża Leona X w 1516 r. Kanonizował ją natomiast papież Urban VIII w roku 1626. 

Św. Elżbieta jest patronką Portugalii, Coimbry, Estremoz, Saragossy. Orędowniczką podczas udręk wojny. W ikonografii przedstawiana jest w stroju królewskim, czasami w habicie klaryski. Jej atrybutami są: dzban na wino, flakonik z wodą zamienioną według legendy w wino, korona królewska w dłoniach, róża, lub księga.

« 1 »

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama