Nowy numer 42/2019 Archiwum

Modlitwa za prześladowcę

Obraz przedstawia okoliczności męczeństwa św. Agnieszki Rzymianki.


Żyła ona prawdopodobnie na przełomie III i IV wieku, a zginęła, broniąc dziewictwa, które ślubowała Chrystusowi.
Według jednej z popularnych w średniowieczu legend Agnieszka odrzuciła zaloty Licyniusza, syna Semproniusza, prefekta Rzymu. Wówczas Licyniusz postanowił zniewolić ją siłą. Kiedy rzucił się na Agnieszkę, dosięgnął go Boży gniew i padł martwy na ziemię. Agnieszka nie chciała jednak, by z jej powodu zginął człowiek, i modlitwą wyjednała u Boga wskrzeszenie Licyniusza. Ten wspaniałomyślny czyn nie uchronił jej od męczeńskiej śmierci.


Agnieszkę widzimy ubraną w białą, błyszczącą nadnaturalnym światłem szatę, którą – według tradycji – zesłał jej Bóg, by osłonić jej nagość. Licyniusz leży na ziemi, nie bardzo rozumiejąc, co się stało. Jego ojca, prefekta Semproniusza, Tintoretto namalował z prawej strony. Wyróżniają go czerwone szaty, podkreślające dostojeństwo tego cesarskiego urzędnika. Wszyscy zgromadzeni ludzie są zaszokowani cudem, jakiego byli świadkami.
Obok Agnieszki widzimy baranka. Oznacza to, że zamęczono ją z powodu miłości do Chrystusa – Baranka Bożego. Według tradycji 8 dni po śmierci święta ukazała się swym rodzicom z barankiem. Poza tym z barankiem kojarzono… imię świętej. Łacińskie imię Agnes (Agnieszka) pochodziło z greckiego słowa hagné (czysta, dziewicza). W starożytnym Rzymie przypominało jednak brzmieniem agnus – łacińskie słowo oznaczające właśnie baranka. 


U góry obrazu anioły, prowadzone przez gołębicę Ducha Świętego, niosą dla Agnieszki wieniec, będący symbolem jej czystości i świętości.
Obraz powstał na zamówienie bogatego weneckiego kupca Taddeo Contariniego i został umieszczony w rodzinnej kaplicy Contarinich w kościele Madonna dell’Orto (Matki Bożej z Ogrodu).

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Leszek Śliwa

Zastępca sekretarza redakcji „Gościa Niedzielnego”

Prowadzi stałą rubrykę, w której analizuje malarstwo religijne. Ukończył historię oraz kulturoznawstwo (specjalizacja filmoznawcza) na Uniwersytecie Śląskim. Przez rok uczył historii w liceum. Przez 10 lat pracował w „Gazecie Wyborczej”, najpierw jako dziennikarz sportowy, a potem jako kierownik działu kultury w oddziale katowickim. W „Gościu Niedzielnym” pracuje od 2002 r. Autor książki poświęconej papieżowi Franciszkowi „Franciszek. Papież z końca świata” oraz książki „Jezus. Opowieść na płótnach wielkich mistrzów”, także współautor dwóch innych książek poświęconych malarstwu i kilku tomów „Piłkarskiej Encyklopedii Fuji”. Jego obszar specjalizacji to historia, historia sztuki, dawna broń, film, sport oraz wszystko, co jest związane z Hiszpanią.

Kontakt:
leszek.sliwa@gosc.pl
Więcej artykułów Leszka Śliwy

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji