Nowy numer 42/2020 Archiwum

Pobożna lektura

To pozornie zwykła scenka rodzajowa z życia średniozamożnej rodziny sprzed kilkuset lat.

Juan García de Miranda „Edukacja św. Teresy”,  olej na płótnie, 1735 Muzeum Prado, Madryt   Juan García de Miranda „Edukacja św. Teresy”, olej na płótnie, 1735 Muzeum Prado, Madryt
Siedząca na krześle z lewej strony matka i dwie córki zajmują się wyszywaniem, a trzecia córka umila im czas czytaniem na głos. Jej słowom przysłuchuje się także chłopiec widoczny między nią a matką. O tym, że mamy do czynienia ze sceną z życia świętej informuje nas tylko aureola wokół głowy czytającej dziewczynki.

Jesteśmy w mieście Ávila w Hiszpanii. Dziewczynka z aureolą to Teresa Sánchez de Cepeda y Ahumada, późniejsza mistyczka, reformatorka zakonu karmelitów i doktor Kościoła.

Święta Teresa w swych pismach pozostawiła nieco informacji o swoim dzieciństwie. Wiemy, że wraz z bratem Rodrigo uwielbiała czytać żywoty świętych. Kiedy miała 7 lat, oboje uciekli z domu, żeby dotrzeć do Ziemi Świętej i zostać męczennikami za wiarę. Z drogi zawrócił ich wujek, kiedy byli już poza miastem.

Chłopiec zasłuchany w słowa siostry to właśnie Rodrigo. Marzenia o dokonaniu czegoś wielkiego popchnęły go potem w inną stronę niż Teresę. Kiedy ona zakładała kolejne klasztory karmelitanek bosych, on został konkwistadorem w Ameryce.

Z prawej strony obrazu w otwartych drzwiach widzimy wieże kościelne i małe patio – wewnętrzny, przydomowy dziedziniec. Dziś w miejscu rodzinnego domu świętej znajduje się kościół i klasztor karmelitów, połączony z muzeum. Patio jest jedyną częścią domu, która zachowała się bez zmian.

Wieża widoczna za patio to fragment kościoła San Juan Bautista, w którym Teresa została ochrzczona. Do dziś zachowała się w tej świątyni chrzcielnica z czasów świętej.

Dzieło było częścią cyklu poświęconego życiu Teresy. Trzy obrazy z tego cyklu trafiły później do Museo Nacional de la Trinidad, skąd przekazano je do Museo del Prado.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Leszek Śliwa

Zastępca sekretarza redakcji „Gościa Niedzielnego”

Prowadzi stałą rubrykę, w której analizuje malarstwo religijne. Ukończył historię oraz kulturoznawstwo (specjalizacja filmoznawcza) na Uniwersytecie Śląskim. Przez rok uczył historii w liceum. Przez 10 lat pracował w „Gazecie Wyborczej”, najpierw jako dziennikarz sportowy, a potem jako kierownik działu kultury w oddziale katowickim. W „Gościu Niedzielnym” pracuje od 2002 r. Autor książki poświęconej papieżowi Franciszkowi „Franciszek. Papież z końca świata” oraz książki „Jezus. Opowieść na płótnach wielkich mistrzów”, także współautor dwóch innych książek poświęconych malarstwu i kilku tomów „Piłkarskiej Encyklopedii Fuji”. Jego obszar specjalizacji to historia, historia sztuki, dawna broń, film, sport oraz wszystko, co jest związane z Hiszpanią.

Kontakt:
leszek.sliwa@gosc.pl
Więcej artykułów Leszka Śliwy

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także