Zda się, że kiedy Jezus powiada: „mówię do nich”, ma na myśli zgromadzone nad jeziorem wielkie tłumy ludzi, którzy „otwartymi oczami nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą ani nie rozumieją”. Ale czy to, że Jezus posługuje się przypowieściami to „wina” tylko „ich” nieumiejętności widzenia i słyszenia, braku zdolności rozumienia? Dalej w Ewangelii św. Mateusza Jezus pyta wszak uczniów: „Zrozumieliście mnie?”. Tekst Pisma Świętego musi być jednocześnie i niezmienny, i zmieniać się wraz ze zmieniającą się wrażliwością czytelników i słuchaczy – czy będą to tłumy znad jeziora, czy Jezusowi uczniowie sprzed dwóch tysięcy lat, czy ludzie żyjący w kolejnych wiekach po narodzeniu Chrystusa. Następne pokolenia także „otwartymi oczami nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą ani nie rozumieją”. Stąd przypowieści – uniwersalizujące przekaz i otwierające na Prawdę.