Jednym z podstawowych praw przysługujących obywatelom Unii Europejskiej jest swoboda przemieszczania się w obrębie jej granic. Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego ma na celu ułatwienie korzystania z tego prawa. Dzięki niej obywatel jednego państwa członkowskiego przebywający na terenie innego z państw członkowskich jest traktowany na równi z jego obywatelami. Każdy przemieszczający się obywatel UE ma zagwarantowane zachowanie praw nabytych do świadczeń zarówno emerytalnych, rentowych, jak i z tytułu choroby lub macierzyństwa. Co ważne, koordynacja w dziedzinie ubezpieczeń społecznych dotyczy nie tylko 28 krajów Unii Europejskiej, ale także Islandii, Liechtensteinu, Norwegii (kraje Europejskiego Obszaru Gospodarczego) oraz Szwajcarii.

Bardzo ważną zasadą koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego jest także sumowanie okresów ubezpieczenia z różnych państw członkowskich. Umożliwia to przyznanie świadczenia osobom, które nie osiągnęły w jednym państwie okresu ubezpieczenia wymaganego do przyznania tego świadczenia.

Koordynacja nie oznacza zastąpienia systemów krajowych jednym systemem europejskim. Każde państwo członkowskie określa samodzielnie rodzaje świadczeń oraz warunki ich nabycia, np. wiek uprawniający do emerytury czy długość ubezpieczenia wymaganą przy ubieganiu się o zasiłek chorobowy. Koordynacja ułatwia spełnienie tych warunków.