Nowy numer 3/2021 Archiwum

Zawstydzeni i skruszeni prosimy o przebaczenie

Polski Kościół, głosem biskupów, dał światu znak, że dojrzewa do radzenia sobie z problemem wykorzystywania seksualnego dzieci przez duchownych. I prosi o przebaczenie.

Nabożeństwo pokutne. Kościół w półmroku. Wymowne gesty i symbole. Głębia katolickiej liturgii. To wszystko uderzyło mnie, gdy przeglądałem program dzisiejszego nabożeństwa jeszcze w domu, w Płocku, w cieniu średniowiecznej wieży z czasów Bolesława Krzywoustego, pokutującego za grzech oślepienia swego brata Zbigniewa – rozpoczął swoje kazanie bp Piotr Libera, przewodniczący liturgii pokutnej za grzechy wykorzystania seksualnego dzieci i młodzieży przez duchownych. – Piękno i głębia nie mogą przysłonić konkretu – konkretu bólu i cierpienia! – podkreślił kilka chwil później. I to właśnie konkrety, o których mówił, sprawiły, że w jezuickiej bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie oprócz półmroku panowała cisza jak makiem zasiał.

My – Kościół

Pierwsza w Polsce liturgia pokutna za grzechy wykorzystania seksualnego dzieci i młodzieży przez duchownych to najmocniejszy akcent zorganizowanej przez Centrum Ochrony Dziecka przy Akademii „Ignatianum” w Krakowie Międzynarodowej Konferencji „Jak rozumieć i odpowiedzieć na wykorzystanie seksualne małoletnich w Kościele”. Odczytując przygotowany na tę liturgię „Głos Kościoła”, biskup płocki mówił: „Oto stajemy w pokorze przed Tobą i przed ludźmi, ukrzyżowani przez nasze własne zło. (…) Panie, pragniemy znowu stanąć po stronie małych i słabych, pragniemy na nowo być sakramentem Twojego zbawienia, głosem, który przepowiada Ewangelię”. Nabożeństwo zakończyło się przekazaniem wszystkim uczestnikom światła świecy, „znaku przebaczenia i ognia Ducha Świętego”. W wieczornej, otwartej dla wszystkich, liturgii wzięli udział nie tylko uczestnicy konferencji. – Byli biskupi, było wielu duchownych diecezjalnych i zakonnych, były siostry zakonne, świeccy – wylicza o. Adam Żak SJ, koordynator ds. ochrony dzieci i młodzieży przy Konferencji Episkopatu Polski, dyrektor Centrum Ochrony Dziecka i główny organizator konferencji. Wśród uczestniczących w pokutnym nabożeństwie biskupów byli między innymi prymas Polski abp Wojciech Polak i nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore. – Tam Kościół, gdzie biskup. Dlatego bp Libera w swojej homilii mówił: my – biskupi, my – Kościół – tłumaczy o. Adam Żak.

Znak dla świata

Jednym z założeń konferencji było poszerzenie polskiej perspektywy i skorzystanie z doświadczeń Kościołów w innych krajach. Dlatego do Krakowa przyjechali specjaliści m. in. z Watykanu, Stanów Zjednoczonych i Niemiec. Jak wyjaśnia o. A. Żak, sama konferencja była szkoleniem skierowanym „do wewnątrz” Kościoła. Dlatego – a także ze względu na obecność ofiary wykorzystania seksualnego, która chciała zachować anonimowość – w wykładach i dyskusjach nie uczestniczyli dziennikarze. Publicznym gestem, uzupełniającym wykłady i dyskusje była liturgia pokutna. Jej bezpośrednim wzorem było nabożeństwo, które w 2012 roku odbyło się w Rzymie, podczas sympozjum „Ku uzdrowieniu i odnowie”. Wtedy o problemie nadużyć seksualnych w Kościele rozmawiali przedstawiciele konferencji episkopatów z różnych krajów oraz przełożeni generalni zgromadzeń zakonnych. Podstawowym punktem odniesienia były jednak modlitwy z udziałem Jana Pawła II w roku 2000, podczas których Kościół prosił o przebaczenie za historyczne fakty, które kładły się cieniem na jego wiarygodności i misji, takie jak relacje z Żydami czy kwestie tolerancji. – Był to najlepszy sposób, by z jednej strony Kościół mógł stanąć w prawdzie, a z drugiej – żeby dać światu znak, że Kościół naprawdę wchodzi na drogę oczyszczenia i nawrócenia, że rozumie zło, jakie się wydarzyło – mówi o. Adam Żak.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama