Czytając ten fragment Ewangelii, mam przed oczyma aktualne wcielenie tej sytuacji. Od kwietnia br. jest między nami wielki prorok, który – podobnie jak Jezus w synagodze w Nazarecie – przypomina o społecznym aspekcie religii. Przez lata przyzwyczailiśmy się brać dosłownie z tej wypowiedzi Jezusa jedynie wezwanie do głoszenia Dobrej Nowiny. Wszystkie pozostałe wątki – dotyczące ubogich, więźniów, niewidomych i uciśnionych – skłonni jesteśmy traktować raczej metaforycznie i alegorycznie. Papież Franciszek wyrywa nas jednak z tego przyzwyczajenia. A raczej z obojętności. Grzesznej obojętności – bo już nie reagujemy na zło społeczne, które nas otacza. Sprowadziliśmy moralność tylko do wymiaru osobistego. Grzech ma jednak także aspekt społeczny. Wyzwolenie z grzechu – również.