Posłuchaj felietonu dr Tomasza M. Korczyńskiego z Open Doors Polska nt. sytuacji w Etiopii.
Przez wiele lat Etiopski Kościół Ortodoksyjny (chrześcijanie koptyjscy) dopuszczał się bardzo poważnych prześladowań wierzących, którzy odeszli od swojego pierwotnego Kościoła i przyłączyli się (głównie) do wspólnot protestanckich. Dopuszczał się on także prześladowań wierzących, którzy dołączyli się do ruchów odnowy panujących w Kościele ortodoksyjnym. Inne źródło prześladowań pochodzi od ekstremistów muzułmańskich. Trzecie źródło prześladowań pochodzi od władz, które skłaniają się ku modelowi rządzenia podobnego do tego, jaki panuje w Chinach i tym samym tworzy kolejny rodzaj prześladowania, reżimową opresję.
Czwartym źródłem potencjalnych prześladowań jest antagonizm plemienny. Oromo jest jednym z dwóch największych plemion w Etiopii. Wielu oromczyków zaczęło się skłaniać ku swoim tradycyjnym wierzeniom, nazwanych „wakefeta”. Wakefeta to forma tradycji i religii. Wielu członków plemienia Oromo zaczęło interesować się swoją tradycją oraz z wolna odchodzić od chrześcijaństwa. Zarówno chrześcijanie koptyjscy, jak i muzułmanie uważają ruchy podziemne za zagrożenie. Oprócz tego, muzułmanie mierzą także w główny nurt Kościoła ortodoksyjnego.
Chrześcijańscy uchodźcy po pogromach dokonanych przez muzułmanów; Jimma, Etiopia
Open Doors
Open Doors spodziewa się, że prześladowania chrześcijan (w ogólnym znaczeniu słowa „chrześcijanie”) wzrosną – tym bardziej, że etiopskie grupy ekstremistów muzułmańskich są wspierane z zewnątrz. Niezażegnany konflikt we wschodniej części państwa pozwala także na poważniejsze działania grup ekstremistycznych, takich jak Al-Shabaab z sąsiadującej z Etiopią, Somalii. Prześladowań dopuszczają się przede wszystkim szerokie warstwy tamtejszego społeczeństwa.
Ludzie są albo podburzani przez swoich przywódców religijnych, albo powodem ich ataków są aspekty ekonomiczne. Prześladowania jednak zwykle zaczynają się w rodzinie. Niektóre z rodzin muzułmańskich bez większego zastanowienia potrafią nawet zabić swoją córkę lub swojego syna z powodu odejścia od islamu i wybrania „nowej wiary”. Mąż nie ma oporów do rozwodu ze swoją żoną. Rodzice z łatwością wyrzucają z domów swoje dzieci, itp. Niektóre rodziny biorą nawet czynny udział w atakach na chrześcijan.
Czasem, choć niejawnie ani publicznie, biorą w nich udział także członkowie lokalnych partii politycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na grupę fanatyków z Kościoła ortodoksyjnego (Mahibere Kidusan). Bolesna jest dla nas sprawa prześladowania odbywającego się w ramach chrześcijaństwa. Nie jesteśmy do tego przyzwyczajeni.
Intencje modlitewne na bieżący tydzień proponowane przez Open Doors:
Niedziela: Za uciskanych chrześcijan, którzy wybrali drogę z Chrystusem w wolności. Za nękanych, zastraszanych, bitych i więzionych, dodajmy im siły i otuchy, wspierajmy w tej trudnej batalii.
Poniedziałek: O pokój i zgodę miedzy chrześcijanami w Etiopii. Niech panujący i dominujący Kościół prawosławny nie uciska małych wspólnot chrześcijańskich i nie wdaje się w kontakty ze złem, z powodu płytkiej rywalizacji, paktując z wrogami Chrystusa, przeciwko swoim braciom, chrześcijanom.
Wtorek: Za władze, aby nie dopuszczały się zbrodni, tortur, czystek, nie zamieniały się w reżim nękający i depczący prawa człowieka.
Środa: O pokój w sercach muzułmanów, ekstremistów i fundamentalnych nadgorliwców, aby znaleźli pokój w Chrystusie.
Czwartek: O mądre kierownictwo Ducha Świętego dla liderów wszystkich Kościołów, przede wszystkim dominującego ortodoksyjnego i małych, prześladowanych wspólnot ewangelikalnych, aby przewodnicy wiedli lud ku Królestwu Jezusa.
Piątek: Za wiarę, nadzieję, miłość w społeczeństwie etiopskim, które żyje w nędzy i biedzie, głodzie i niedostatku, aby sytuacje graniczne, problemy egzystencjalne stały się szansą na odnalezienie Boga Żywego, okazją do nawrócenia się do Chrystusa.
Sobota: O pokój między Etiopia a Erytreą, te dwa kraje nienawidzą się i często prowadziły krwawe wojny, w których cierpieli przede wszystkim bezbronni cywile. Aby pokój na trwałe zagościł w regionie Rogu Afryki, aby ekstremizm islamski się nie rozwijał, mieszkańcy szukali porozumienia, a władze dobrobytu dla obywateli swojego państwa.
