Najnowsze Wydania
-
GN 20/2026 Dokument:(9718961,Nie zmieniajcie nam nauki)
-
GN 19/2026 Dokument:(9708121,Dwie herezje w jednym numerze)
-
GN 18/2026 Dokument:(9695028,Kościół jest analogowy)
-
Historia Kościoła (15) 03/2026 Dokument:(9690225,Leon XIV czyta św. Augustyna Donaldowi Trumpowi. Edytorial nowego numeru „Historii Kościoła”)
-
GN 17/2026 Dokument:(9685120,Zajęcie podwyższonego ryzyka)
Wyszukano wyników: 84
Zostań z nami!
Bóg szanuje naszą wolność, nie narzuca się, nie wchodzi w nasze życiem z butami. Czeka, puka do drzwi. Doświadczyli tego uczniowie uciekający z Jerozolimy do Emaus. On okazywał, jakby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił.
Łk 24,28-29
Światło w mroku
Uczniowie nie szli do Emaus. Oni uciekali z Jerozolimy – miejsca porażki, zawodu, traumy, rozgoryczenia. Ważne jest zakończenie tej Ewangelii. Po rozpoznaniu Jezusa w tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem (Łk 24,33). Wrócili do Miasta Pokoju, rozpoznali światło tam, gdzie dotąd widzieli jedynie ciemność.
Paradoks posłusznego
Przedostatnia droga Zbawiciela na tej ziemi wiedzie na Golgotę. Po zmartwychwstaniu odbędzie jeszcze jedną – do Emaus z uczniami, gdzie da się poznać po łamaniu chleba. Nowo narodzona wspólnota Kościoła doświadczy Jego eucharystycznego objawienia. Zanim to nastąpi, musi wziąć krzyż i wejść z nim na szczyt. Ze szczytu zniosą Go inni. Bardzo ważne jest, żeby te dwie drogi – ostatnią przed śmiercią i pierwszą po zmartwychwstaniu – rozumieć jako jedną. To droga do źródeł zbawienia. I na jednej, i na drugiej drodze Kościołowi towarzyszy Maryja. Nieodłączna, obecna, współ-obecna, współ-cierpiąca, współ-modląca się.
