Wyszukano wyników: 1804
Nieznane cuda bliźniaczej duszy ojca Pio
Czy Matka Speranza, mało znana w Polsce hiszpańska mistyczka, przewidziała wybór Karola Wojtyły na papieża?
Czy 13 maja 1981 roku pomogła ocalić Jana Pawła II? Czy to ona przyczyniła się do wyniesienia na ołtarze siostry Faustyny Kowalskiej? Czy wyprosiła dla poległych pod Monte Cassino polskich żołnierzy łaskę nieba?
Czy wreszcie to prawda, że ta niepozorna, skromna i zawsze uśmiechnięta zakonnica posiadała dar bilokacji, stygmatów, wglądu w ludzkie serca i kontaktu z duszami czyśćcowymi?
10 lat od kanonizacji Jana Pawła II. Zaproszenie do Rzymu
„Pontyfikat św. Jana Pawła II trzeba koniecznie dokumentować dla przyszłych pokoleń, naszym zadaniem jest ocalenie i przekazanie tego wielkiego dziedzictwa” – mówi ks. Dariusz Giers. Jest on administratorem Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II a zarazem świadkiem pontyfikatu. Kapłan wyznaje, że praktycznie codziennie modli się przy grobie świętego papieża i zawsze jest poruszony tłumami ludzi z całego świata, którzy w tym wyjątkowym miejscu szukają wstawiennictwa Jana Pawła II.
Polityczny mesjanizm i serca obrośnięte tłuszczem
To było jak starcie dwóch Mesjaszy. Przynajmniej w naszych głowach. W przekonaniu jednych Zbawca miał uchronić Polskę od faszyzmu, zacofania, ciemnoty i dyktatury; zdaniem drugich – ocalić Ojczyznę od rozkładu, deprawacji, utraty suwerenności i dewiacji. Zastanawia mnie, dlaczego tak bardzo wierzymy w narrację, którą w dużej mierze sami rozkręcamy? Dlaczego jest na nią tak wielkie społeczne zapotrzebowanie? Może dlatego, że bardziej niż stan faktyczny opisuje ona stan naszych serc?
Oczekiwanie pośród zmagań
Pożar potrafi zniszczyć w kilka minut życiowy dorobek nawet całych pokoleń, może też odebrać ludziom życie. W obliczu takich gwałtownych, niszczących zdarzeń człowieka może dopaść zwątpienie, rozpacz. Jesteśmy tak łatwopalni. Paweł pisze: „cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić” (Rz 8,18).
I tłumaczy, że teraźniejsze cierpienia wyzwalają tęsknotę za wyzwoleniem, za trwałym ratunkiem. Nadzieja pośród zniszczenia ma często postać wzdychania do Boga: „ratuj, zbaw, ocal”. W Tobie nadzieja.
