Tylko Izrael, który wrócił z niewoli egipskiej, nie miał króla. Gdy wreszcie został namaszczony przez Samuela – a był to Saul – nie sprawdził się. Jego następcą, już z zupełnie innego rodu i izraelskiego pokolenia (Saul pochodził z pokolenia Beniamina), miał zostać Dawid z pokolenia Judy.

1. W cytowanym zdaniu mamy przeciwstawienie: „niegdyś” i „teraz”. Niegdyś, czyli przed Chrystusem „byliście ciemnością”. Wiara i chrzest przyniosły „oświecenie”. Stąd teraz jesteście już kimś innym, „jesteście światłością w Panu”. Ochrzczeni jako dzieci nie mamy doświadczenia owego „niegdyś”, ale to nie znaczy, że wszyscy ochrzczeni są automatycznie światłością. Chrzest jest przymierzem dwustronnym, łaska tego sakramentu domaga się świadomego podjęcia przez człowieka. A z tym bywa różnie. Dlatego ciemności dopadają także ochrzczonych, którzy albo nigdy nie odkryli daru chrztu, albo odwrócili się od Jezusa i Jego Kościoła. Mamy w Polsce sporą rzeszę ochrzczonych pogan. Co więcej, wydaje się, że kontrast między życiem pogańskim a życiem chrześcijańskim dziś się pogłębia. Paweł apeluje: skoro zostaliście ochrzczeni, „postępujcie jak dzieci światłości”. Agere sequitur esse – działanie wynika z tego, kim jestem. Moralność chrześcijańska jest owocem świadomości obdarowania chrztem. To z łaski chrztu pochodzi „prawość i sprawiedliwość, i prawda”. Wielki Post jest czasem budzenia świadomości chrzcielnej. Tak często my, ochrzczeni, dostosowujemy się do standardów pogańskich, a nie miary wyznaczonej nam przez Chrystusa.

J 9, 1-41