Owo „jak” podpowiadało, jak mądrze przeżyć życie, czyniąc dobro i spodziewając się nagrody ze strony Pana Boga.

Przecież nie po to zostaliśmy posłani do ludzi, by ludzie dziecinnieli. A może miał na myśli brak postępu i doganiania współczesności w duszpasterskich propozycjach? Choć postęp wcale nie musi sprzyjać ludzkiemu rozwojowi, wręcz przeciwnie: może czynić z nas niedojrzałych konsumentów gadżetów. Święty Augustyn mówił: jeśli chcesz uczynić człowieka dojrzałym, stawiaj przed nim wymagania. Nie ma nic bardziej infantylizującego niż utrzymywanie ludzi w stanie permanentnej głupoty. Głupi zaś ma to do siebie, że widząc mądrego, oskarży go o głupotę. „To jakieś głupoty” – mówi współczesny pan Kiepski, natrafiając na homilię Jana Pawła II czy film o ojcu Pio, i przerzuca kanał na sport lub kabaret. „Kretyństwo” – irytuje się pani Kiepska, słysząc o zagrożeniach mentalności antykoncepcyjnej, i chwyta za smartfona, by przelać oburzenie na innych. Tymczasem św. Paweł mówi o „tajemnicy mądrości Bożej”, „mądrości ukrytej”, której nie pojmują „władcy tego świata”, eksperci i celebryci. I wyjaśnia: jest to „nauka krzyża”, która dla tych, którzy idą na zatracenie, wydaje się głupotą, dla nas zaś, którzy przepowiadanie apostoła darzymy zaufaniem, jest mądrością i mocą Bożą (por. Rz 1,18). O jaką mądrość chodzi? Jakie wtajemniczenie? Głoszenie chrześcijańskiego przesłania o zbawieniu i stawianie ludzi przed krucyfiksem zawsze wyposażały w siłę kochania wychodzącego poza ramy egoizmu i kalkulacji oraz dostarczały odwagi do wybierania dobra i odrzucania zła. Gdzie tkwi problem? W tym, że ucho ludzkie zmęczyło się słuchaniem mądrych ludzi, czy też ci drudzy pogłupieli? Może odstąpiliśmy od wyznawania mądrości krzyża i związanych z tym konsekwencji?

1. Przemawia „z góry”, z mocą autorytetu większego od Mojżesza: „Ja wam powiadam”. Żaden z rabinów nie użyłby takiej formuły. Tak może ośmielić się mówić tylko ktoś, kto uważa siebie za równego Najwyższemu Prawodawcy. Jezus nie neguje etyki przykazań, ale domaga się czegoś więcej. Nie liberalizuje prawa Bożego, ale podnosi poprzeczkę. „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa…”. Na czym polega ta większa sprawiedliwość? Jej fundamentem jest naśladowanie Chrystusa. On jest „żywym przykazaniem”, jest wypełnieniem Prawa, On jest drogą, prawdą i życiem. „Większa sprawiedliwość” nie polega tylko na zewnętrznej poprawności, ale domaga się przemiany serca.