Z prawej strony, za tronem, znajdują się dostojnicy oraz pisarz. Z lewej strony kłębi się tłum ludzi błagających o sprawiedliwość. Jakiś brodaty kupiec domaga się realizacji umowy, którą trzyma w ręce, a biedne rodziny i żebracy proszą o miłosierdzie. Domyślamy się, że zgodnie z tytułem obrazu zarządzenia króla są sprawiedliwe.

Monarchą tym jest Dionizy I, król Portugalii. Kluczową rolę na obrazie pełni jednak także „bohaterka drugiego planu”, którą widzimy powyżej, jak w towarzystwie zakonnicy zmierza do kościelnej kaplicy. Korona na głowie każe nam domyślić się, że to królewska małżonka. Widoczna obok figura ukrzyżowanego Chrystusa podkreśla jej świętość. To Elżbieta Portugalska (1271–1336), jedna z tych średniowiecznych królowych, które zaskarbiły sobie ludzką wdzięczność i szacunek swą dobrocią i hojnością. Sprawiedliwe rządy Dionizego były w dużej mierze wynikiem jej próśb i perswazji, sam król nie był bowiem wzorem moralności.