Nowy numer 39/2022 Archiwum

Wielka Pora pokus odrzucania

Jeśli ktoś twierdzi, że procesje biczowników i restrykcyjne posty odeszły do lamusa i kojarzą się współczesnym wyłącznie z minionym (słusznie – jak sądzą niektórzy) średniowieczem, to jest w błędzie.

W ostatnich latach pojawiła się na przykład moda na zdejmowanie butów po to, by złapać lepszy kontakt z ziemią, nawet jeśli skutkuje to poranieniem stóp. Inni startują w wyścigach na torach przeszkód pod drutami z wysokim napięciem, mdlejąc ze zmęczenia. I – jak to skomentował amerykański dziennikarz Scott Carney w swojej książce „Co nas nie zabije” – nie oczekują przy tym „radosnego podniecenia, lecz cierpienia”. Carney dodaje, że „ból jest w tym doświadczeniu najważniejszy”. Trudno to jakoś racjonalnie uzasadnić, poza modą na swoistą kontrkulturę, zwłaszcza w świecie zachodnim, zblazowanym bogactwem. Carney zwraca się jednak do swojego czytelnika z pytaniem: „Zastanów się nad tym: istnieją firmy, które zbijają majątek na handlu cierpieniem. Jak to się stało, że ból znalazł się na półce towarów luksusowych?”. Z jednej strony jest to pytanie o poszukiwanie siebie przez tych, którzy chcą coś w życiu zmienić. Z drugiej – o sprawiedliwość. Co z tymi, którzy cierpią nie dlatego, że kupili sobie ten rodzaj luksusu za duże pieniądze i często trudno im zrozumieć, ba – uwierzyć, że cierpienie uszlachetnia? Że może być w nim coś wartościowego, co wewnętrznie przemienia?

W Środę Popielcową rozpoczyna się Wielki Post. O tym, jak bardzo zmieniły się przepisy kościelne dotyczące okresów pokuty i chrześcijańskich wyrzeczeń, przypominać nie trzeba. O tym, że z zewnętrznych obostrzeń i rytuałów trzeba przenieść uwagę na wewnętrzną przemianę i nawrócenie – również nie. Wszyscy już o tym wiemy, a praktyka piątkowej wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych jest bardzo wymiernym sprawdzianem właściwej pod tym względem mentalności (w końcu zjedzenie „wypasionego” jesiotra w sosie z krewetek nie jest przekroczeniem przepisów postnych, a chudej piersi z kurczaka już tak). Pora jednak u progu tego Wielkiego Postu Anno Domini 2022, kiedy poczucie bezpieczeństwa mamy mocno nadszarpnięte choćby ze względu na groźbę wojny, pandemię albo gospodarcze kryzysy, odpowiedzieć sobie na pytanie: czy jestem wolnym człowiekiem? Ile z tych spraw, które zabierają mi czas każdego dnia, stanowiąc rodzaj antidotum na stres, to sprawy, które mnie budują, a ile z nich mnie zniewala? W tym numerze „Gościa Niedzielnego” prezentujemy świadectwa osób, które dzielą się tym, w jaki sposób podjęły wyzwanie: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych” („Bóg rzuca wyzwanie. Co ty na to?” – ss. 18–20). Warto się z nimi zapoznać. A może i samemu odpowiedzieć na pytanie: czy potrafię się umartwić? Jakiekolwiek by to umartwienie było i jakąkolwiek pokusę byśmy odrzucili, w kontekście Wielkiego Postu nie sprawdzają się słowa Scotta Carneya: „Ból jest w tym doświadczeniu najważniejszy”. Dla nas najważniejsza w tym doświadczeniu jest wiara, że ograniczając siebie, dajemy więcej przestrzeni Bogu. •

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Ks. Adam Pawlaszczyk

Redaktor naczelny „Gościa Niedzielnego”, dyrektor Instytutu Gość Media.

Święcenia kapłańskie przyjął w 1998 r. W latach 1998-2005 pracował w duszpasterstwie parafialnym, po czym podjął posługę w Sądzie Metropolitalnym w Katowicach. W latach 2012-2014 był kanclerzem Kurii Metropolitalnej w Katowicach. Od 1 lutego 2014 r. pełnił funkcję oficjała Sądu Metropolitalnego. W 2010 r. obronił pracę doktorską na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW w Warszawie i uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego. Współpracował z Wydziałem Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego i Wydziałem Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Katowicach w ramach formacji duchownych i świeckich w zakresie kościelnego prawa małżeńskiego oraz teorii prawa kościelnego. Szczególnie zainteresowany literaturą i muzyką, autor poezji, tekstów pieśni religijnych, artykułów i felietonów, współpracował z TVP, Radiem Katowice i Radiem eM.

Więcej artykułów ks. Adama Pawlaszczyka